Toen Israël een VN-vertegenwoordiger vermoordde

Reageer (0)

Het gebeurt niet dikwijls dat wij een artikel brengen over een graaf. Maar Folke Bernadotte had een bijzonder leven dat meer zou moeten worden verteld. En waarom niet ter gelegenheid van de 60e verjaardag van zijn dood. Hij was namelijk de eerste officiële bemiddelaar van de geschiedenis van de Verenigde Naties en de eerste officiële bemiddelaar die werd vermoord door de zelfverklaarde ‘grootste democratie van het Midden-Oosten’: de Staat Israël.
    Hij werd op 2 januari 1895 geboren in Stockholm als de kleinzoon van Oscar II, toenmalige koning van Zweden en Noorwegen en de neef van Gustaaf V van Zweden. Geen kleine garnaal dus. Hij was Zweeds diplomaat tijdens WOII, vice-voorzitter van het Zweedse Rode Kruis en probeerde in 1945 in die functie een wapenstilstand tussen Duitsland en de geallieerden (en dus niet met de Sovjet-Unie) tot stand te brengen. Heinrich Himmler was bereid de oorlog met Groot-Brittannië en de Verenigde Staten te staken op voorwaarde dat hij de oorlog tegen de Sovjet-Unie mocht voortzetten.
    Van hem is ook geweten dat hij net voor de oorlog Noorse en Deense gedeporteerden heeft gered. Op die manier heeft hij 15.000 mensen uit de concentratiekampen gered, waardoor zijn populariteit toenam. Maar een aantal recentere historische werken verklaren dat dit gebeurde ten koste van ongeveer 2.000 andere gevangen, voornamelijk Russen en Polen die aan hun lot werden overgelaten.

Bemiddelaar van de VN

Na de oorlog vinden we Bernadotte terug in het Midden-Oosten. Meer bepaald in Palestina. In 1947 tekende een verdeelplan van de VN twee staten in Palestina, een Arabische en een Joodse. Als gevolg daarvan gaan Joodse militaire groepen tot actie over en vallen  ze de Arabische bevolkingsgroepen aan. In juni 1948, een maand na de gewelddadige oprichting van de Staat Israël en op het hoogtepunt van de deportatie van de Arabische bevolkingsgroepen, wordt Bernadotte benoemd tot eerste officiële bemiddelaar van de Verenigde Naties, met als missie een einde te maken aan de oorlog en het verdeelplan toe te passen.
    Zijn inzet veroorzaakt al vrij snel spanningen met de Israëlische kant en hij wordt het doelwit van een niets ontziende perscampagne. De radicale Joodse groep Léhi (of groep Stern), een van de Israëlische milities, bedreigt hem openlijk met de dood. Naar verluidt wordt de beslissing hem te doden in augustus genomen. Op 16 september stelt Bernadotte een nieuw verdeelplan voor en neemt hij het in woord en daad op voor de 800.000 Palestijnse vluchtelingen die door de Israëlische milities verjaagd werden: “Het zou een aanslag zijn op de meest elementaire principes als men de onschuldige slachtoffers van het conflict zou verhinderen naar hun woonst terug te keren, terwijl de Joodse migranten in Palestina toestromen en dreigen permanent de plaats in te nemen van de Arabische vluchtelingen die al eeuwen in dit gebied wonen.” Hij heeft kritiek “op de zionistische plundering op grote schaal en de vernietiging van dorpen zonder dat daar een duidelijke militaire reden voor is.”  
    Op 17 september rijdt Bernadotte in een officieel voertuig door de wijk Katamon in Jeruzalem, een Joods bastion in de verdeelde stad. Plots verspert een jeep hem de weg. Drie gewapende mannen in uniformen van het Israëlische leger doorzeven het konvooi. Bernadotte wordt ter plaatse vermoord.
    Zijn dood wordt wereldwijd veroordeeld. Om zijn gezicht te redden gaat Israël over tot actie tegen Léhi dat verboden en ontbonden wordt. De moordenaars worden zeer snel aangehouden: Zettler, het brein en leider van de Léhi-afdeling van Jeruzalem, Yéhochua Cohen, Yitzhak Ben-Moshe en ‘Gingi’ Zinger. Enkel om het gezicht te redden, want de leider van het commando, Zettler, krijgt de formele belofte van de minister van Binnenlandse zaken zelf: “Jullie worden veroordeeld om de wereldopinie te sussen. Daarna krijgen jullie amnestie”. En zo geschiedde. Yéhochua Cohen, de schutter, wordt lijfwacht van Ben Gourion, de eerste minister van Israël. De leider van Léhi,  Yitzhak Shamir, wordt tot tweemaal toe eerste minister van Israël.
    Een onbestrafte moord dus, een kaakslag voor de VN, wat Israël zich kon veroorloven dankzij de steun van de grote mogendheden van dat ogenblik. Het resultaat was een consolidatie van de staat Israël, die met geweld ten koste van de Palestijnen was opgericht, en van de Israëlische cultuur om geen enkele resolutie van internationale instellingen aangaande Israël te respecteren.

Bron

Overzicht Reacties over dit Artikel