Reactie van Gretta Duisenberg op boekbespreking Jan Blokker NRC
Reageer (0)Op 10 september jl. lanceerde Dries van Agt zijn boek Een schreeuw om recht, de tragedie van het Palestijnse volk. Op 11 september had Jan Blokker de 368 pagina's al gelezen en er een bespreking in de NRC Boeken bijlage aan gewijd. Deze boekbespreking legde een paar problemen bloot, reden waarom Gretta Duisenberg een brief aan de NRC aanbood. Zij omschreef de kern ervan aldus:
Zijn kritiek legt twee aspecten bloot: de aard van het Israëlische regiem en het ontbreken van debat daarover in Nederland.
De tekst van haar bijdrage omvat ca. 600 woorden. De NRC meldde, dat brieven niet langer mogen zijn dan 300 woorden. De redactie bracht de tekst tot ongeveer die lengte terug. Deze versie werd, eveneens in de NRC Boeken bijlage, geplaatst op 18 september.
Het staat de NRC natuurlijk geheel vrij om beperkingen op te leggen aan ingezonden brieven en deze ook te bekorten. De voorwaarde is natuurlijk dat de bedoeling van de briefschrijver recht wordt gedaan. In dit specifieke geval werd de essentie van het probleem het slachtoffer van het redactionele rode potlood. Gretta schreef:
Het is al lang aangetoond dat de dominante Israëlische staatsleer, het zionisme, ontwikkeld werd in samenhang met het fascisme van tussen de twee wereldoorlogen.
Zij onderbouwde deze stelling en de vreselijke gevolgen daarvan in het korte bestek van haar bijdrage en onderbouwde het met veel historisch feitenmateriaal. De NRC liet wel haar stelling overeind:
De Nederlandse media kunnen het debat ten principale over Israël en de consequenties voor de bilaterale, communautaire en internationale betrekkingen niet lang meer uitstellen.
Helaas werden de essentie en de onderbouwing geheel achterwege gelaten. Op de combinatie van de woorden Israël en fascisme berust bij de redactie van de NRC kennelijk een taboe. Naar het oordeel van het Bestuur van Stop de Bezetting vormt deze behandeling een niet erg opmerkelijke, maar wel verontrustende illustratie van de nalatigheid van ook de NRC om het probleem Israël aan een indringend onderzoek te onderwerpen.
De integrale tekst van Gretta's brief treft u hierbij aan.
----------------------
Begeleid door wat ketelmuziek en een paar ouwe koeien uit de sloot, gebruikt Jan Blokker opmerkelijk veel papier om slechts één conclusie te trekken: Dries van Agt's nieuwe boek ('Een schreeuw om recht, De tragedie van het Palestijnse volk') lijdt aan 'gebrek aan enige nuance' over Israël ('Een "deksels karwei" zonder een nuance', NRC, 11 september 2009). Blokker kwalificeert het boek vanwege de overweldigende hoeveelheid referentiemateriaal als een typisch gebruiksboek. Echter, 'het geloof, het blinde, radicale door de catechese gedicteerde geloof […] heeft Van Agts dekselse karwij toch tamelijk vruchteloos en verbeeldingsarm gehouden.' Deze van de nuance doortrokken strafrechtjurist draagt onweerlegbaar feitenmateriaal voor zijn stellingen aan. Gevoel voor fijn onderscheid lijkt Blokker te zijn ontvallen.
Zijn kritiek legt twee aspecten bloot: de aard van het Israëlische regiem en het ontbreken van debat daarover in Nederland. Zijn benadering vormt een treffende illustratie van ontwijkend gedrag en van achterstallig onderhoud in zijn kennis van zaken.
Het is al lang aangetoond dat de dominante Israëlische staatsleer, het zionisme, ontwikkeld werd in samenhang met het fascisme van tussen de twee wereldoorlogen. Blokker's alarmschellen behoren onmiddellijk af te gaan bij het concept 'de joodse staat', maar die zijn kennelijk buiten werking gesteld. Het gerealiseerde Dalet-plan van de vereerde Ben Goerion zouden wij nu zonder aarzeling genocide noemen. Hannah Arendt streed rond de Tweede Wereldoorlog voor een Israël gebaseerd op samenwerking tussen joden en Palestijnen. Toen definitief gekozen werd voor de exclusief joodse staat, voorspelde zij accuraat de huidige ellende en keerde Israël definitief de rug toe. Samen met Albert Einstein en vele andere Amerikaanse prominenten waarschuwde zij de Amerikaanse regering zich niet in te laten met Menachem Begin. 'Onder de meest verontrustende politieke fenomenen van onze tijd is de opkomst in de nieuwe Staat Israël van de Vrijheidspartij (Herut), een politieke partij die in organisatie, methode, politieke filosofie en sociale aantrekkingskracht sterk verwant is aan de Nazi en Fascistische partijen.' (New York Times, december 1948). Herut was de ideologische voorloper van de nu dominante Israëlische partijen Likoed en Kadima. Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman voegt zich moeiteloos in deze traditie. De Israëlische new historians hebben op basis van vrijgegeven Amerikaanse bronnen beschreven dat de oorlogen die Israël voerde aanvals- en veroveringsoorlogen waren en geen noodzakelijke verdediging. Zij bevestigen het beeld van Jan Mühren ('Verscheurd Land'), jarenlang militair waarnemer ter plaatse. Ilan Pappe, lid van deze stroming, werd Israël uitgepest en woont nu in Londen.
Vier rapporten over de Winteroorlog 2008/2009 tegen Gaza (van de VN, het Rode Kruis, de VN-rapporteur mensenrechten in de Palestijnse gebieden en de Arabische Liga) houden de krijgshandelingen tegen het licht van de waarden en normen van het internationaal recht en vegen de vloer aan met Israël. Een vijfde (in opdracht van de VN-Menserrechtenraad) verschijnt binnen afzienbare tijd.
In Nederland wordt tegenwoordig door de meer serieuze media regelmatig gerapporteerd over de eindeloze stroom Israëlische misdaden tegen de Palestijnen en in de regio. In tegenstelling tot enige andere EU-landen en de VS, blijft één structureel aspect onbesproken: het karakter van het Israëlische regiem. Vele redenen en oorzaken zijn aan te voeren ter verklaring van het roze beeld dat wij lange tijd van dit land hebben gekoesterd. Hoe dit ook zij, vroeg of laat zullen wij onder ogen moeten zien dat Israël een fascistisch geregeerd land is met een korte, maar agressieve, extreem gewelddadige geschiedenis. Het regiem vernietigt de Palestijnse gemeenschap, genoegzaam aangetoond door Van Agt. Het vormt een levensgevaarlijke bedreiging voor de directe omgeving, zoals de Libanese bevolking uit ruime ervaring weet. Ook Irak, Syrië, Egypte en Jordanië hebben ervaren dat Israël geen enkel respect heeft voor de soevereiniteit en onschendbaarheid van hun land. Iran staat nu op Israël's hit list. Europa, Nederland incluis, is niet immuun voor de effecten van Israël's agressie in het Midden-Oosten op 1,4 miljard moslims wereldwijd. En, waar of niet waar, een in het Israëlische militaire establishment goed ingevoerde bron zegt - in Elsevier en de NRC - dat Israël zijn kernwapens ook op Europese hoofdsteden gericht heeft staan.
De Nederlandse media kunnen het debat ten principale over Israël en de consequenties voor de bilaterale, communautaire en internationale betrekkingen niet lang meer uitstellen. Het is daarom beter deze koe bij de horens te vatten.
Gretta Duisenberg
Voorzitter Stop de Bezetting
