Ingekorte reactie in de Volkskrant op artikel: 11 september door Nausicaa Marbe.
Reageer (0)
Hier staat het sterk verkorte artikel.
2-10-2009
Dank aan mevrouw
Nausicaa Marbe (Leugens over Joden,
De Volkskrant, 25 september). Zij opent het hoogstnoodzakelijke debat
over Israël en nodigt lezers uit de website van Stop de Bezetting te
bezoeken.
Marbe analyseert de recente optredens van Obama en Ahmadinejad in New York. Obama had de Iraanse president - voor wie ik weinig bewondering koester - al ten onrechte veroordeeld voordat deze had gesproken. De laatste negeerde namelijk dit keer de Holocaust, maar beschreef de vele Israëlische misdaden. Het Internationaal Gerechtshof concludeerde in 2004 hetzelfde. Over de Winteroorlog 2008/2009 tegen Gaza weet hij zich gesteund door niet minder dan vijf internationale rapporten (van de Secretaris-Generaal van de VN, de VN-Mensenrechtenraad, de VN-Rapporteur Mensenrechten in de Bezette Palestijnse Gebieden, het Internationale Rode Kruis en de Arabische Liga). Zonder uitzondering wordt met Israël de vloer aangeveegd. Voorspelbaar acht Israël alle rapporten 'eenzijdig' en 'bevooroordeeld' en 'verricht zelf onderzoek'. Inmiddels is zo'n 95% van de niet-Westerse wereld van Ahmadinejad's gelijk overtuigd; bij ons onderkent langzamerhand een meerderheid de juistheid ervan.
Schrijfster besteedt helaas geen aandacht aan de toespraak van premier Netanyahu in de Algemene Vergadering van de VN. Hij opende met het eeuwenoude joodse recht op het beloofde land. Ik heb geen oordeel over zijn religieus gelijk of ongelijk. Het internationaal recht verschaft daarvoor evenwel geen enkele basis. Dat is doorslaggevend. Natuurlijk wees hij op de Holocaust zonder te wijzen op het vreselijke lot van andere groeperingen. De joods/Amerikaanse geleerde Finkelstein noemt het excessief uitbuiten van het lijden van de joden tijdens de Tweede Wereldoorlog de 'Holocaust Industry'. De premier definieerde zijn land - ongetwijfeld Groot Israël bedoelend - als 'de Joodse Staat', in tegenstelling tot 'het VN-lid Israël' in het internationaal recht een onbekend begrip. Iedereen met enig historisch besef herkent onmiddellijk de rassenwaan van die staatsideologie en de overeenkomstige aard van deze natie. Een kwart van de Israëliërs en de overgrote meerderheid van de inwoners van de Palestijnse gebieden zijn geen joden. Zij zijn niet gewenst, worden achtergesteld, verdreven, bestolen, gevangengezet, gemarteld, vermoord en hun politieke, economische en sociale leven vernietigd. Opmerkelijk genoeg verliet geen enkele delegatie de zaal.
Op onnavolgbare wijze definieert Hajo Meijer - die Auschwitz overleefde - het complexe vraagstuk aldus: […] hoe een idealistisch zionisme verwerd tot een anachronistisch koloniaal streven, hoe de holocaust werelden verloren deed gaan en de joden dreef tot collectieve paranoia, hoe dat tot onderdrukking en vernedering van een ander volk leidde, hoe gemakkelijk en instrumenteel sommige joden en de joodse staat zich bedienen van beschuldigingen van antisemitisme en hoe dit een hernieuwd antisemitisme in de hand werkt. (introductie van zijn boek 'Het einde van het jodendom').
Hoofdstuk 1 van de Nederlandse Grondwet definieert tientallen grondrechten. Zou deze in Israël gelden, dan schendt zijn regering vrijwel alle grondrechten. Neem slechts art. 1: Allen die zich in Nederland [Israël?] bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
De meer serieuze media rapporteren regelmatig over de eindeloze stroom Israëlische misdaden tegen de Palestijnen en in de regio. Eén aspect blijft structureel onbesproken: het karakter van het Israëlische regiem. Vroeg of laat zullen wij onder ogen moeten zien dat de staatsideologie fundamenteel fout is en het land een korte, maar extreem gewelddadige geschiedenis kent. Het vormt een levensgevaarlijke bedreiging voor de directe omgeving, zoals de Libanese bevolking uit ruime ervaring weet. Ook Irak, Syrië, Egypte en Jordanië hebben ervaren dat Israël geen enkel respect heeft voor de soevereiniteit en onschendbaarheid van hun land. Iran staat nu op nucleair Israël's hit list. Europa, Nederland incluis, is niet immuun voor de effecten op 1,4 miljard moslims wereldwijd van Israël's agressie in het Midden-Oosten. De in het Israëlische militaire establishment goed ingevoerde Martin van Creveld zegt in Elsevier en de NRC dat Israël zijn kernwapens ook op Europese hoofdsteden gericht heeft staan. Uiterst verontrustende informatie.
De Israëlische
Zomeroorlog van 2006 tegen Libanon en de Winteroorlog 2008/2009 tegen
Gaza hebben verschillende processen versterkt. Joodse steun voor
Israël, ook in de Verenigde Staten, neemt
zienderogen af. Ook is een krachtige beweging gericht op boycot van
Israël en het terugtrekken van investeringen uit dat land op gang
gekomen. Dit soort wereldwijde bewegingen lag ten grondslag aan de
uiteindelijke ondergang van het Apartheidsregiem. Israël heeft
daarvan veel meer te vrezen dan van het gewapende Palestijnse verzet.
De Nederlandse media kunnen het debat ten principale over Israël en
de consequenties voor de bilaterale, communautaire en internationale
betrekkingen niet lang uitstellen. Om niet verrast te worden door
nieuwe mondiale ontwikkelingen, is het beter de vinger aan de pols te
houden.
Het hoofdthema van
Marbe's bijdrage verdient alle aandacht. Zij schrijft: De
ontkenning van de holocaust is een daad van geweld tegen een ieder
die in de holocaust dierbaren verloren heeft. De ontkenning van
cruciale feiten uit de mondiale geschiedenis veegt alle
aanknopingspunten voor dialoog weg. De boodschap is: je kunt de pot
op met je geschiedenis. Een bewering gemaakt op oorlogsvoet.
Ik ben het hartgrondig met haar eens. Bedenk evenwel, mevrouw Marbe,
dat de Holocaust-in-uitvoering, de Palestijnse Nakba (Catastrofe), in
Israël thans officieel ontkend moet worden. De Palestijnen kunnen
de pot op met hun geschiedenis.
Gretta Duisenberg
Voorzitter Stop de Bezetting
