Belgie. Gaza vrijheidsmars - dag 1 en volgende dagen

Reageer (0)

Belgie. Gaza Vrijheidsmars - dag 5

Jan Dreezen

Een minuut stilte voor de slachtoffers van de Gaza-oorlog

1-1-2010
Donderdag 31 december was de laatste dag voor de’ deelnemers van de Gaza Freedom March om nog naar Gaza te kunnen vertrekken. De meesten vliegen immers op maandag 4 januari naar huis en zouden nog net op tijd in Gaza kunnen geraken als ze de 31e zouden kunnen vertrekken.

Daarom was er een verrassingsactie gepland om de Egyptische overheid nog onder druk te zetten. Veel vredesmilitanten konden echter hun hotel niet verlaten omdat de politie de uitgang van verschillende hotels hermetisch had afgesloten.



De vredesmilitanten die wel op de plaats van afspraak geraakten bezettengaza-freedom-square om 10 uur een druk kruispunt in het midden van de stad. De politie was totaal verrast door deze sit-in zodat ze de actievoerders niet meteen kon verwijderen. De meesten van hen boden passief weerstand toen de politie het kruispunt begon te ontruimen en daarbij vielen enkele lichtgewonden.
De betoging werd s morgens hardhandig van straat geplukt en op een plein geïsoleerd

De betoging werd s morgens hardhandig van straat geplukt en op een plein geïsoleerd



Om 10u30 was het kruispunt ontruimd waren de vijfhonderd vredesmilitanten uit een veertigtal landen op het brede trottoir samengegedreven. Daar bleven ze omsingeld door een driedubbel kordon van de oproerpolitie.

Vanop de plaats kon de actie verdergezet worden. Op heel militante en ook

  heel ludieke wijze (een combinatie van een geagiteerde betoging afgewisseld met ‘Woodstock’ taferelen) werden de eisen kenbaar gemaakt : vrije doorgang voor de vredesmilitanten over Egyptisch grondgebied tot aan de grens met Gaza en opheffing van het jarenlange embargo tegen de Palestijnen in de Gaza strook.



Op geen enkele moment maakte de politie aanstalten om de actie af te breken. Wel probeerde ze de lokale bevolking zo veel mogelijk verwijderd houden van het gebeuren…maar zowel visueel als vocaal was de actie sterkgenoeg om de bevolking toch te bereiken.

Uiteindelijk kregen de vredesmilitanten nog altijd niet de toelating om naar Gaza te vertrekken. Daarom wordt vandaag, nieuwjaarsdag, de actie verdergezet. Om 15u wordt een delegatie ontvangen door de Europese ambassadeur , in Egypte met de vraag haar invloed aan te wenden om de eisen in te willigen. Naast de delegatie binnen zullen de resterende honderden Fransen, Belgen, Engelsen, Italianen, Spanjaarden, Luxemburgers, …voor het gebouw plaatsvatten.

De actie gisteren werd uitgebreid gefilmd door al Jjazeera en ook de BBC gaf er een verslag over. Ook lokale kranten brachten uitvoerig verslag.

zie ook verslag op vrt-tv: Donderdag 31 december was de laatste dag voor de’ deelnemers van de Gaza Freedom March om nog naar Gaza te kunnen vertrekken. De meesten vliegen immers op maandag 4 januari naar huis en zouden nog net op tijd in Gaza kunnen geraken als ze de 31e zouden kunnen vertrekken.
Daarom was er een verrassingsactie gepland om deEgyptische overheid nog onder druk te zetten. Veel vredesmilitanten konden echter hun hotel niet verlaten omdatg de politie de uitgang van verschillende hotels hermetisch had afgesloten.
De vredesmilitantebn die wel op de plaats van afspraak geraaktenbezetten om 10 uur een druk kruispunt in het midden van de stad. De politie was totaal verrast door deze sit-in zodat ze de actievoerders niet meteen kon verwijderen. De meesten van hen boden passief weerstand toen de politie het kruispunt begon te ontruimen en daarbij vielen enkele lichtgewonden.
Om 10u30 was het kruispunt ontruimd waren de vijfhonderd vredesmilitanten uit een veertigtal landen op het brede trottoir samengegedreven. Daar bleven ze omsingeld door een driedubbel kordon van de oproerpolitie.
Vanop de plaats kon de actie verdergezet worden. Op heel militanten wijze en soms ooki heel ludiek (een combinatie van een geagitterde betoging afgewisseld door Woodstock taferelen) werden de eisen kenbaar gemaakt : vrije doorgang voor de vredesmilitanten over Egyptisch grondgebied tot aan de grens met Gaza en opheffing van het jarenlange embargo tegen de Palestijnen in de Gaza strook.
Op geen enkele moment maakte de politie aanstalten om de actie af te breken. Wel porobeerde ze de lokale bevolking zo veel mogelijk verwijderd houoden van het gebeuren…maar zowel visueel als vocaal was de actie sterkgenoeg om de bevolking toch te bereiken.

Uiteindelijk kregen de vredesmilitanten nog altijd niet de toelating om naar Gaza te vertrekken. Daarom wordt vandaag, nieuwjaarsdag, de actie verdergezet. Om 15u wordt een delegatieontvangen door de Europese ambassadeur , in Egypte met de vraag haar invloed aan te wenden om de eisen in tge willigen. Naast de delegatie binnen zullen de resterende honderden Fransen, Belgen, Engelsen, Italianen, Spanjaarden, Luxemburgers, …voor het gebouw plaatsvatten.

De actie gisteren werd uitgebreid gfilmd door El Djazeera en ook de BBC gaf er een verslag over. Ook lokale kranten brachten uitvoerig verslag.

zie ook video

Bron

------------------------------------




Internationale betoging ingesloten door de Egyptische veiligheidsdiensten

Caïro - Een 500-tal mensen, waaronder een dertigtal Belgen, maar ook Amerikanen, Britten, Spanjaarden, Zuid-Afrikanen  e.a., worden door de Egyptische veiligheidsdiensten ingesloten op een plein in Caïro.

Donderdagochtend kwam de internationale delegatie op straat in Caïro omdat de Egyptische overheid blijft weigeren om de Gaza Vrijheidsmars vrije doorgang toegang te verlenen tot de Gazastrook. De Egyptische veiligheidsdiensten sloten onmiddellijk de betogers in en pakten verschillende mensen op. Daarbij vielen rake klappen. Een deelnemer raakte lichtgewond. De rest van de groep zit intussen opgesloten op een plein in Caïro.

Meer dan 1300 internationale vredesmilitanten kwamen de voorbij week naar Egypte afgezakt om via een Egyptische grenspost Gaza binnen te gaan. Daarmee willen ze de internationale solidariteit met de Palestijnen  in de Gazastrook uitdrukken die reeds 2,5 jaar leven onder een totale blokkade. Ze willen ook het Israëlische militaire offensief aanklagen dat exact een jaar geleden het leven kostte aan meer dan 1300 Palestijnen. Tot op de dag van vandaag volgde er niet één internationale sanctie op dit brutaal Israëlisch geweld.

Ondanks dagen van onderhandelingen, hongerstakingen (o.a. de Amerikaanse Hedi Hepstein die de Holocaust overleefde), tussenkomsten van verschillende ambassades en straatacties weigeren de Egyptische autoriteiten een vrije doorgang aan de internationale delegatie.

Na een tussenkomst van de Amerikaanse ambassade, gaven de Egyptische autoriteiten gisterenmiddag uiteindelijk de toelating aan een beperkte delegatie van honderd mensen om de Gazastrook binnen te gaan. Maar volgens het laatste nieuws hebben zelfs die 2 bussen nooit de Gazastrook bereikt.

De Egyptische autoriteiten stellen dit voor als een vrije doorgang voor de Gaza Freedom March. Maar dit is slechts een schijnvertoning. Meer dan 1300 internationale deelnemers van de Gaza vrijheidsmars worden nog steeds de doorgang geweigerd. Eerdere Egyptische beloftes om vandaag opnieuw te onderhandelen werden niet nagekomen.

Het plein waar de internationale betoging ingesloten zit, werd ondertussen omgedoopt tot het “Free Gaza Square”. Vele spandoeken drukken de solidariteit uit met het Palestijnse volk: “Freedom and Independence for the Palestinian people”, ” Free Gaza Now”, “Boycot Israel” en een Zuid-Afrikaanse delegatie legt de link tussen het huidige Israëlische regime en dat van het apartheidsregime in Zuid-Afrika: “South African Worksers call for Sanctions against Apartheid Israel”.

De blokkade van de Gazastrook is compleet en absoluut: zelfs vredesactivisten geraken niet binnen.

Het lijkt erop dat de internationale delegatie oudejaarsavond buiten op straat in Caïro zal moeten doorbrengen.

Voor rechtstreeks contact in Egypte: 0020 12 038 1442  (Ludo De Brabander)

------------------------------------



Actie voor het opheffen van de Gazablokkade aan het gebouw van de Unie voor journalisten te Cairo

30-12-2009
De 60 Belgische deelnemers aan de Gaza Freedom March zitten geblokkeerd in de Egyptische hoofdstad Cairo omdat bussen geen toestemming krijgen de stad te verlaten en richting Gaza te vertrekken. Tevens worden alle pogingen van de deelnemers om richting Gaza te vertrekken of om hun ongenoegen te uiten verhinderd door een indrukwekkende politiemacht.

Franse deelnemers kregen de garantie dat de ambassade zou tussenkomen om hun veiligheid te beschermen in geval van problemen met de Egyptische autoriteiten. De Belgische deelnemers wilden een gelijkaardig standpunt van de Belgische ambassade.



Na een telefonische afspraak kregen zes deelnemers de toelating voor een onderhoud. Tot hun verbazing werden ze door consul Romein zeer koel en afstandelijk onthaald. Rechtstaand in de wachtzaal kregen ze te horen dat het reisadvies van Buitenlandse Zaken naar Gaza negatief is, en dat ze beter dat advies hadden opgevolgd en hun reis geannuleerd. Tevens wilde de consul geen enkele garantie geven dat de Belgische ambassade tussen zou komen in geval van moeilijkheden met de Egyptische overheid. Wel zouden ze mogen bellen in geval van problemen.

Ontgoocheld diende de delegatie de ambassade te verlaten. Zelf het feit dat Gaza Freedom March geen enkele politieke bedoelingen heeft tegen de Egyptische autoriteiten, maar enkel uit is op ondersteuning en indien nodig bijstand om zich over het grondgebied naar een buurland te begeven, maakte geen enkele indruk.

Inmiddels beraden de meer dan duizend vredesmilitanten zich over de verdere aanpak. Gisteren namen ze deel aan twee acties in Cairo. Een ondersteuning van een twintigtal hongerstakers - onder wie Hedy Epstein, een overlevende van de Holocaust - die op deze wijze een vrije doorgang voor de mars in Gaza willen afdwingen. Een andere actie was deelname aan een manifestatie van de Bond van Egyptische advocaten tegen het bezoek van Netanyahu die gisteren in Cairo was in het kader van een gevangenruil.

De deelname van de vredesmilitanten aan de grote protestbetoging van de Palestijnse bevolking op 31 december dreigt zo in het water te vallen… tenzij er vandaag nog een beslissing kan afgedwongen worden. Daarom roepen de deelnemers hun ministers van Buitenlandse Zaken en hun ambassades in Egypte op om hun invloed aan te wenden zodat de vredesmilitanten alsnog toestemming krijgen zich naar Gaza te vertrekken. Gisteren waren er acties bij verschillende ambassades om deze vraag kracht bij te zetten.

Contact: Jan Dreezen en Ludo De Brabander: 0020 12 038 14 42

Bron

------------------------------------

Onderhoud met Nabil Shaath


Nabil Shaath (foto: LDB)

29-12-2009
Deze middag hadden we met een kleine vertegenwoordiging van de Gaza Freedom March een gesprek met Nabil Shaath. Shaath is een voormalig Palestijns Premier, was allereerste minister van Buitenlandse Zaken (2003 – 2005) en Palestijnse hoofdonderhandelaar.

Hij verblijft in Cairo sinds hij uit Gaza is moeten vertrekken na de machtsovername door Hamas. Hij is ook verantwoordelijk voor de verzoeningsonderhandelingen met Hamas, onder auspiciën van de Egyptische regering. Shaath toonde zich bereid om met de Egyptische autoriteiten te onderhandelen over de toegang van zowel de Gaza Freedom March als de humanitaire konvooien.

 Tijdens het onderhoud met Shaath legden Ann Wright van de Amerikaanse organisatie Codepink, die het initiatief nam voor de mars en Louisa Morgantini, voormalig vicevoorzitster van het Europees Parlement uit, dat er al maanden vooraf contacten zijn gelegd met de Egyptische autoriteiten en alle medewerking is verleend. “Van elke delegatie werden het verblijf, aantallen en namen doorgegeven. Ook alle mogelijke wijzigingen en nieuwigheden zijn doorgegeven. Al die tijd werden we aan het lijntje gehouden en eens ter plaatse blijkt dat we geen toestemming krijgen om in Gaza deel te nemen aan de Vrijheidsmars. Dat is nochtans het enige wat we vragen.”

Morgantini benadrukte dat we niet gekomen zijn om tegen de Egyptische regering te protesteren. Maar, “de Egyptische houding werkt frustrerend op al die mensen die naar hier zijn gekomen. Als die ontgoocheling groeit dan valt niet uit te sluiten dat de acties die nu verspreid in Cairo plaatsvinden grimmiger worden.”

Nabil Shaath had vooraf al met de Egyptische regering gesproken over de mars. Volgens hem is president Moebarak de Palestijnse zaak niet ongenegen, maar staat hij onder druk van haviken die hem te ‘soft’ vinden als het gaat over het ‘beschermen van het Egyptische grondgebied’. “Egypte vreest voor zijn stabiliteit. Een jaar geleden, tijdens de oorlog in Gaza, heerste er een revolutionaire sfeer in het land. De enige oppositie van betekenis, is de moslimbroederschap. Deze partij heeft historische en ideologische banden met Hamas en onderhoudt er ook relaties mee. De regering wil koste wat het kost vermijden dat de moslimbroeders de protestbeweging gebruiken om er politiek munt uit te slaan.”

Nabil Shaath beloofde vervolgens om bij de Egyptische regering aan te dringen dat de Gaza Freedom March met de internationalen doorgang kan vinden. Volgens hem is er nog altijd een mogelijkheid dat dit lukt. Eventueel via een compromis door een delegatie van vertegenwoordigers toe te staan (commentaar: wat bij verschillende Europese delegaties niet in goede aarde valt. Zij willen dat iedereen kan gaan. De Belgische delegatie mocht drie vertegenwoordigers meesturen, maar weigerde)

Nabil Shaath leidt ook de onderhandelingen met Hamas voor een nationale verzoening. Egypte treedt op als bemiddelaar. “Voor mij gaat het over zeer frustrerende die al drie jaar duren. Maar het gaat om een van de belangrijkste problemen die boven alles uitsteekt. Egypte heeft een document opgesteld met daarin de belangrijkste elementen waarover een akkoord bestaat van het afgelopen jaar. Onze president, Mahmoud Abbas, heeft zijn handtekening onder dit akkoord gezet. Dat was weliswaar nadat president Abbas een discussie over het rapport in de mensenrechtenraad heeft willen uitstellen. Om zijn fout goed te maken heeft Abbas dan ook het Egyptische document getekend. Hamas dacht evenwel dat het Goldstone-debacle de Palestijnse Autoriteit zou ondermijnen om zo ook de macht te verwerven in de Westelijke Jordaanoever. Toen dat niet het geval bleek te zijn keerde Hamas terug naar de onderhandelingstafel. Op dat ogenblik hoopte Hamas opnieuw munt te slaan uit een gevangenruil (de ruil van Palestijnse gevangenen voor de Israëlische soldaat Shalit die in de Gaza-strook gevangen zit, nvda.), wat er opnieuw toe leidde dat ze het document niet ondertekenden. Voor ons was de boodschap dan ook duidelijk: wachten tot de gevangenruil rond is. Voorlopig zit de hele verzoeningspoging dus in het slop. Het Palestijnse volk is in grote meerderheid voorstander van nationale eenheid en dus ondertekening van het akkoord. De vraag is nu hoe vermijden dat Hamas gezichtsverlies lijdt.”

Bron

------------------------------------

Belgie. Gaza Vrijheidsmars - dag 3

door Ludo De Brabander

De bussen werden op 80 km aan een controlepost van de politie tegengehouden

29-12-2009
Hoewel de Gaza Vrijheidsmars nog altijd geen toestemming heeft gekregen om naar Gaza te trekken, blijven de internationale  militanten niet bij de pakken zitten.

Zelf deden we met 73 Belgen, Fransen, Luxemburgers en enkele andere nationaliteiten een poging om met twee bussen naar Gaza te rijden. Achter ons was er een tweede minikonvooi van drie bussen met nog eens een 150-tal vredesmilitanten. Eerst oefenden de Egyptische autoriteiten druk uit op de busmaatschappijen om hun medewerking niet langer te verlenen, vervolgens werden we tegengehouden aan een controlepost van de veiligheidsdiensten waar we enkele uren werden tegengehouden. Uiteindelijk moesten we onder politiebegeleiding rechtsomkeer maken. Een geplande persconferentie aan de Opera in Cairo kon niet doorgaan nadat de bussen die eerst aankwamen meteen door de politie werden ingesloten.

Terwijl wij onze poging ondernamen, was er in Cairo ook een manifestatie voor het VN-gebouw. 850 internationale activisten vroegen onder grote persbelangstelling dat er einde zou worden gemaakt aan de blokkade tegen Gaza. Inmiddels houden tientallen Franse activisten van Génération Palestine nog altijd een sit-in aan de Franse ambassade. Ze zijn al voor de derde dag door de politie omsingeld. 

Het is een belangrijke doelstelling van de Gaza Freedom March om mediabelangstelling te wekken. De acties in Cairo en op weg naar Gaza zijn niet zonder effect gebleven. Grote zenders zoals Al Jazeera besteden veel aandacht aan het initiatief. In België brachten de nieuwsprogramma’s van Radio 1 tweemaal de Gaza Vrijheidsmars tot bij hun luisteraars.

In de ochtend met Jan Dreezen van het Vlaams Palestina Komitee:

http://www.radio1.be/programmas/ochtend/gaza-freedom-march

In Vandaag met Ludo De Brabander van Vrede vzw en het Vlaams Palestina Komitee

http://www.radio1.be/programmas/vandaag/gaza-freedom-march

Bron

------------------------------------

Belgie. 44 Belgen vastgehouden in Egypte

internationale delegatie staat vast

28-12-2009
Zo’n 73 mensen, waaronder 44 Belgen, zijn gestrand op 80 km van Caïro . Twee bussen die in het kader van een humanitaire missie op weg zijn naar de Gazastrook vanuit Egypte worden tegengehouden. De Egyptische autoriteiten weigeren de missie elke verdere doorgang omdat ze die beschouwen als een ‘politiek initiatief’.

De initiatiefnemers proberen met hun missie de onmenselijke blokkade van Gaza aan te klagen, die nu reeds meer dan 2,5 jaar aanhoudt. Een blokkade die volledig indruist tegen het internationaal humanitair recht.

De Franse ambassade - in tegenstelling tot de Belgische- probeert actief een akkoord te onderhandelen met de Egyptische autoriteiten. Dat zou een Franse delegatie in staat stellen om de Gaza strook binnen te gaan.

De Belgische delegatie, die uit meer dan 60 personen bestaat, vraagt zich luidop af waarom de Belgische ambassade geen dergelijk initiatief neemt.

Voor rechtstreeks contact met de gestrande Belgen: 0020 12 038 1442

Bron

------------------------------------

Belgie. Gaza Vrijheidsmars - dag 2

door Ludo De Brabander

28-12-2009
Cairo - De Egyptische autoriteiten blijven moeilijk doen. Er geldt nog altijd een absoluut verbod om naar Gaza te trekken om er deel te nemen aan de Vrijheidsmars. Naar schatting 1.400 internationale activisten uit 43 landen doen er alles aan om Gaza binnen te geraken.

Het gaat toevallig om evenveel deelnemers als het aantal slachtoffers van de Israëlische oorlog ‘Gegoten Lood’. De vredesmilitanten zetten ondertussen alternatieve acties op en rekenen ook op de nodige media-aandacht om de stilte over de nu al 2 en een half jaar durende blokkade tegen Gaza te doorbreken.

Gisteravond was er een geslaagde actie met een 400-tal internationale activisten. Er werden 1.400 kaarsen gebrand aan de Nijl in Cairo, voor elk oorlogsslachtoffer één. De politie reageerde kalm maar ontbond na een tijd de actie. Een tweede actie vond plaats voor de Franse ambassade waar een 300-tal Franse activisten eisten dat hun diplomatieke vertegenwoordigers er bij de Egyptische regering zouden op aandringen om de vreedzame Vrijheidsmars niet langer te beletten. De actie werd eveneens getolereerd en kreeg aandacht in de Franse pers. Egyptische advocaten probeerden op hun beurt een actie op touw te zetten, maar deze werd wel hardhandig aangepakt.

Het oorspronkelijke plan was om ons vandaag met bussen naar Rafah, de grenspost met Gaza, te begeven. Het gaat om een rit van 400 km. De bestelde en reeds betaalde bussen hebben van de Egyptische autoriteiten verbod gekregen om uit te rijden. Inmiddels zijn er nieuwe bussen besteld. Met een colonne van vijf bussen met voornamelijk Franse en Belgische militanten willen we vandaag een poging wagen, wetende dat de kans zeer klein is dat we onze bestemming bereiken. In El-Arish, een stad in de buurt van Gaza, zitten inmiddels een 200 internationale vredesmilitanten geblokkeerd in een hotel onder politiebewaking. Een kleine veertigtal van hen werd gisteren gearresteerd, maar zouden inmiddels weer zijn vrijgelaten.

Bron

------------------------------------
Ludo De Brabander

27-12-2009
1.360 activisten verzamelen in Cairo om deel te nemen aan de Gaza vrijheidsmars ter herdenking van de Israëlische oorlog ‘cast lead‘ die dag op dag een jaar geleden begon. Ze komen uit heel de wereld. Het is spannend wachten of we de grenspost met Gaza in Rafah zullen kunnen oversteken.

De Egyptische autoriteiten lieten weten dat elke poging om Gaza binnen te trekken gezien zal worden als een inbreuk op de Egyptische wetgeving en als een verstoring van de publieke orde. Ook elke andere actie wordt als illegaal gezien. Egypte heeft geen al te beste reputatie in het omgaan met protestbewegingen. Enkele jaren terug begon een grote sociale protestbeweging (van divers pluimage met syndicale, sociale en politieke eisen), maar sinds eind vorig jaar is er een nultolerantie en wordt elke poging tot actie hardhandig aangepakt.

Er wordt nu druk onderhandeld met het regime om alsnog toestemming te geven. In diverse landen zijn er brieven geschreven aan de Egyptische ambassades en zijn er demarches van lokale of Europarlementairen. De Belgische ambassade in Cairo reageerde alvast teleurstellend door te verwijzen naar het Egyptische verbod en de daaraan verbonden consequenties en de Belgische deelnemers af te raden om naar Cairo af te reizen.

Vandaag negeren de vredesmilitanten alvast het protestverbod door 1.400 kaarsjes te water te laten in de Nijl te Cairo, wat overeenkomt met het geschatte aantal Palestijnse doden van de oorlog.  « We herdenken deze dag met grote droefenis voor zij die gedood of gewond werden en we roepen de wereldleiders op om Israël ter verantwoording te roepen », aldus Medea Benjamin van de Gaza Vrijheidsmars. « we roepen ook Israël en Egypte op om de blokkade die aan de basis ligt van zoveel lijden, op te heffen »

Als alles volgens plan verloopt, zitten we vanavond op de bus richting Rafah, inshallah.

Ludo De Brabander neemt deel aan de Gaza Vrijheidsmars. Hij hoopt geregeld op deze blog zijn wedervaren te kunnen vertellen.

Bron

------------------------------------

Belgie. Inleiding. Oorlog in de Gazastrook is nog lang niet gestreden

Jos Geysels, Jan Renders, Rudy De Leeuw, Annuschka Vandewalle, Eva Brems, Pol De Greve, Bert De Belder, Jo Hanssens, Ludo De Brabander



26-12-2009
De laatste oorlog in Gaza begon inmiddels een jaar geleden, maar de daaraan gekoppelde mensenrechtenschendingen zijn ver van opgelost. Door de blokkade krijgt de lamgeslagen bevolking geen kans op wederopbouw. Europa moet ophouden met het hoofd af te wenden.

 Israël kreeg niet zozeer Hamas maar wel de burgerbevolking van Gaza op de knieën  Precies een jaar geleden lanceerde Israël de operatie Gegoten lood. Het officiële doel was de stopzetting van de raketaanvallen van de Palestijnse gewapende groeperingen op Zuid-Israël. Zoals Israëlische politici echter toegaven, wou Israël met deze oorlog Hamas op de knieën dwingen. Geen prijs was te hoog: meer dan 1.400 Palestijnse slachtoffers, 6.000 verwoeste huizen, de quasi totale vernieling van de industriële infrastructuur en de voortzetting van een draconische blokkade. Israël kreeg niet zozeer Hamas, maar wel de burgerbevolking van Gaza op de knieën.

Israël is nog steeds een bezettende macht in Gaza, omdat het de grenzen en het luchtruim controleert. Daarom is het verantwoordelijk voor het welzijn van de burgers van Gaza. Israël heeft het recht om zijn burgers te beschermen en raketaanvallen van de Palestijnse gewapende groeperingen te stoppen, maar enkel binnen de regels van het internationaal recht.

Israëlische mensenrechtenorganisaties zoals Btselem en the Public Comittee Against Torture in Israel, tonen aan dat het Israëlische leger bewust burgerinfrastructuur vernielde. Het gebruikte massaal geweld tegen burgers, zoals bewezen door het inzetten van fosformunitie in dichtbevolkte wijken.

Ook vuurden soldaten op mensen in de straat zonder een onderscheid te maken tussen burgers  en strijders. Daarnaast mikte het leger doelbewust op infrastructuur met als doel de bevolking te doen lijden en weerstand op te wekken tegen de gewapende groeperingen.

Een jaar na deze ongeziene oorlog, ligt de Gazastrook nog steeds in puin. Israël houdt vast aan zijn blokkade waardoor vooruitgang voor de bevolking nauwelijks mogelijk is. Terwijl er in 2007 nog maandelijks 7.400 trucks met bouwmateriaal in Gaza binnenreden, zijn dat er met de huidige blokkade nog 41. Er is meer dan vier miljard dollar voor de werderopbouw van Gaza toegezegd door de internationale gemeenschap, maar een belangrijk deel ervan kan niet uitgegeven worden omdat overheden, de VN of hulporganisaties de nodige goederen niet kunnen importeren.

Passief Westen
Toch blijft het Westen passief toekijken op dat beleid van collectieve bestraffing. Volgens voormalig Amerikaans president Jimmy Carter negeert de internationale gemeenschap de noodkreten, terwijl de inwoners van Gaza eerder als beesten dan als mensen worden behandeld: “Nooit eerder in de geschiedenis werd een grote gemeenschap verwoest door bommen en raketten en dan het recht ontzegd om de schade zelf te herstellen. De verantwoordelijkheid voor deze vreselijke mensenrechtenschendingen ligt in Jeruzalem, Caïro, Washington en de hele internationale gemeenschap.” Wij menen dat ook de
Europese Unie een grote verantwoordelijkheid draagt.

De Europese landen koppelen hun woorden niet aan daden. Ze veroordelen de blokkade van de Gazastrook en menen dat Israël de grensovergangen moet openstellen. Verschillende landen ondernemen diplomatieke initiatieven om bouwmateriaal binnen te krijgen in Gaza, of de grenzen open te stellen voor de export van bloemen. Dat zijn slechts druppels op een hete plaat. Zolang er geen krachtdadig en gemeenschappelijk Europees standpunt is, kan de EU niet wegen op het terrein.

Veelzeggend is dat de Europese landen het onderling niet eens zijn of Israëls beleid ‘collectieve bestraffing’ kan worden genoemd. Deze term sneuvelde uiteindelijk in de conclusies van de Europese Raad. Dat is verbijsterend, net zoals de onthouding en de tegenkanting van de meeste EU-lidstaten bij de stemming van het Goldstonerapport in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Dat rapport stuurt aan op intern strafrechtelijk onderzoek naar de schendingen van het internationaal humanitair recht
door Hamas en Israël. Dat zou een eerste en cruciale stap naar gerechtigheid zijn.

Zoals John Ging, de directeur van de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen UNRWA in Gaza, aangeeft, is er geen vrede mogelijk zonder gerechtigheid. “De wereldmachten lijken het internationaal recht vaak als iets voor naïevelingen te beschouwen en marginaliseren het. Maar zonder the rule of law krijg je onvermijdelijk the rule of the gun. Hoe kan je verwachten dat jongeren die opgroeien in een klimaat van wetteloosheid, respect hebben voor mensenrechten?” Als de internationale gemeenschap niet hamert op het respect voor het internationaal recht is een verscherping van de posities onvermijdelijk en blijft vrede een verre droom.

Wij vragen dat België binnen de Europese Unie het voortouw neemt om de onmenselijke blokkade te stoppen. België nam vorig jaar een duidelijk standpunt in en koppelde vooruitgang in het vredesproces als voorwaarde aan de opwaardering van de relaties met Israël. Wanneer minister Vanackere binnenkort naar de regio gaat, moet hij zeker een bezoek brengen aan de Gazastrook.

Zolang Gaza niet hoger op de politieke agenda wordt geplaatst en er belangrijke diplomatieke initiatieven worden genomen om te blokkade op te heffen, is de EU medeplichtig aan deze collectieve bestraffing.

Jos Geysels, voorzitter 11.11.11 - koepel van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging,
Jan Renders, voorzitter ACW,
Rudy De Leeuw, voorzitter ABVV,
Annuschka Vandewalle, Algemeen Secretaris FOS,
Eva Brems, voorzitter Amnesty International Vlaanderen,
Pol De Greve, directeur Broederlijk Delen,
Bert De Belder, coördinator intal,
Jo Hanssens, voorzitter Pax Christi Vlaanderen,
Ludo De Brabander, Vrede vzw

Bron

Overzicht Reacties over dit Artikel