Verkiezingen in Israel – geweld en gewetenloosheid als de grote winnaar.
Reageer (7)
Door: Serge van Erkelens, Nijmegen,
11 februari 2009.
De Israëlische cultuur blijkt een
cocon van narcistische eenkennigheid, waarin geen enkele plaats meer
is voor een bewustzijn van de aanhoudende collectief georganiseerde
misdaad. Dat is de uitkomst van de Israëlische
verkiezingen anno 2009. De grote winnaar is niet Kadima of Likud,
maar de ontkenningscultuur, die de heiligheid van het joodse
eigenbelang koppelt aan een totale gewetenloosheid rond wat anderen
daarbij aangedaan wordt.
Palestijnse rechten? Dat woord viel
nergens. Ook de Israëlische schendingen van landrechten,
mensenrechten, of de 4e Conventie van Geneve, bestaan
eenvoudig niet. Evenmin het feit, dat Israël al tientallen jaren de
vorming van een Palestijnse staat onmogelijk maakt, de Palestijnse
economie totaal ontwricht, en de infrastructuur plat bombardeert. In
Israël zijn dat hooguit oninteressante standaardgegevens, of een
ver-van-mijn-bed show. Zo ook de bittere armoede, honger en dorst,
ontreddering en traumatisering, en de grote hoeveelheid doden en
gewonden, die Israël al decennia veroorzaakt. Ook de apartheidsmuur
en de verdrijvingen waren geen politiek item.
De Gaza-Oorlog? Israël brak in
november het bestand, niet Hamas. Dat wil niemand weten. Evenmin, dat
Israël door de blokkade een ramp veroorzaakte in Gaza, en daardoor
geweld uitlokte. En evenmin, dat de raketten van Hamas makkelijk
gestopt hadden kunnen worden, door elk serieus teken van Israëlische
vredeswil. Het gebrek aan legitimiteit van de aanval is geen
verkiezingsitem in Israël. Niemand wil horen, dat de raketten van
Hamas nauwelijks doden of schade veroorzaken, of dat de Israëlische
beschietingen al vele jaren veel intensiever zijn. En dat de raketten
het gevolg zijn van de uitzichtloze erbarmelijke toestanden die
Israël al jaren schept, wordt geheel ontkend via een theorie over
Hamasstatuten en antisemitisme.
Sderot en Ashkelon zijn vakantieoorden
vergeleken met Gaza. Niemand vraagt die klagende bewoners ooit, of ze
zouden willen ruilen? Juist daar zitten vele extremisten met een
ideologie van verdrijving, die graag geweld stimuleren. Sderot is ook
gebouwd op de ruines van huizen van naar Gaza verdreven Palestijnen.
Israëli’s willen dat niet weten of horen.
Oorlogsmisdaden en excessen? Geen
politicus werd daar op aangesproken, laat staan daar op afgerekend.
De winst wordt juist geboekt door de partijen, die een hardere aanpak
willen, en meer misdaad willen. Israël is het land, waar een oorlog
de beste verkiezingsstunt is. Wie in het vermilitariseerde Israël
wil regeren, moet niet aan vrede werken, maar harde dubieuze oorlogen
organiseren, om de extremisten voor te blijven.
Daargelaten de splinterpartijtjes, kent
de Israëlische democratie slechts twee hoofdsmaken. De ene helft
denkt nog zwakjes aan ‘land voor vrede’, maar ziet dat als
ruilmiddel, en niet als teruggave van geroofd land. Die wenst ook
geen confrontatie met de extremistische andere helft, die enkel over
Arabische haat roept, en ontkent, dat die veroorzaakt wordt door de
jarenlange vloedgolven van Israëlische misdadigheid. Volgens die
propaganda maakt de haat elke vrede onmogelijk, en dat legitimeert
vervolgens de Groot-Israëlpolitiek, de vele wraakacties, het Joodse
karakter van de staat, en het uitrangeren van Palestijnse Israëli’s.
De politiek produceert nog steeds geen
enkel realistisch vredesplan, en de kiezers ook niet. Geen enkele grote partij erkent de
1967-grenzen in het partijprogramma. Netanyahu scoorde flink met zijn
verwijt aan Livni, dat zij die grenzen nastreeft. Maar als hij zelf
zou regeren, zou ook hij participeren in een westers ‘vredesproces’,
en die eis net zo goed verbaal steunen. Kwestie van balletje
wisselen. Westers vredesdenken, waarin inbreuken op de VN-beginselen
gelden als het grootste probleem tussen volkeren, ontbreekt in Israël
volledig, gezien dit verkiezingscircus. Israël waant zich de
speerpunt der beschaving in het Midden-Oosten, maar vertoont ondanks
diens kwaliteiten vooral een enorm beschavingsprobleem. Israël waant
zich ook de vertegenwoordiger van het Jodendom, maar is juist het
grote probleem daarvan.
Antisemieten zullen in hun handen
wrijven. De oude Hitleriaanse propaganda waarin Joden voorgesteld
werden als lieden die enkel aan zichzelf denken, en anderen de grond
in trappen, en de orde ondermijnen - destijds een racistisch
verzinsel - wordt nu waargemaakt door Israël, dat de internationale
rechtsorde zeer grondig ondermijnt. Israël heeft geen probleem met
antisemitisme. Het ontleent zijn bestaansrecht mede aan het
zionistische idee van een inherent antisemitische buitenwereld. Dat
wordt enkel bevestigd en versterkt door kritiek, aversie en
antisemitisme, en verschaft dan een vrijbrief voor eenkennigheid en
verdrijvingen, een schild tegen kritiek, argumenten voor steun, en
munitie voor beschuldigingen.
Het verkiezingscircus toonde een
dominante pathologische cultuur, waarbij ex-slachtoffers en militante
hardliners de modernste middelen inzetten, om alle kritiek en alles
waar Joden ooit onder leden in geinverteerde vorm terug te werpen op
de vermeende boze buitenwereld, zowel ideologisch, militair,
propagandistisch, als diplomatiek.
De westerse tolerantie daarvoor heeft
enkel geleid tot een schaamteloze Israëlische vervuiling van bijna
alle respectabele vergaderingen wereldwijd: die van de VN, het
Quartet, Annapolis, het Europese parlement, het Amerikaanse Congres,
Senaat, enz.
De grote hamvraag is, hoe lang het
westen aan Israël nog een machtspositie blijft verschaffen, en de
Palestijnen blijft vastpinnen op zinloze uitzichtloze
‘onderhandelingen’ met deze onwillige weerzinwekkende cultuur?
Overzicht Reacties over dit Artikel
Plaats een Reactie
|
@ George
De Joden? Zodra ergens de woorden “de joden” vallen, staat de Israellobby doorgaans op zijn achterste benen, omdat er grof gegeneraliseerd zou worden. Die houding is dan doorgaans een opstapje naar lasterlijke beschuldigingen van antisemitisme. Noem het een van de standaardleugens van de Israellobby, hoewel het wel interessant is dat er ten dele echt in geloofd wordt. Het is een soort sectedenken. Het is een zwakke echo van het oude zionistische idee, dat de hele wereld eigenlijk antisemitisch is. Dat was 100 jaar geleden misschien nog begrijpelijk, en na de Holocaust ook, maar wie dat nou nog denkt is met cult bezig, of met kul.
Juist wat ‘de Joden’ betreft is juist Israël uiterst generaliserend. Dat beschouwt zichzelf als de vertegenwoordiger van het Jodendom, de Joodse geschiedenis, en de nabestaanden van de Holocaust. Alles wat joods is, en alles wat Joden nog te vorderen zouden hebben van de boze buitenwereld, wordt toegeëigend door Israël. Zelfs de miljarden aan vergoedingen voor de Holocaustslachtoffers, gingen voor een deel naar de staat Israël in plaats van naar die slachtoffers of hun nabestaanden (zie Finkelsteins Holocaust Industrie) Als je dus vindt, dat Joden teveel in het algemeen genoemd worden bij de kwestie, dan mag je allereerst je beklag bij Israël en de Israellobby doen. Daar doe je veel Joden een plezier mee, want die pikken het niet, dat Israël dit doet.
Als je mijn woordgebruik van ‘de Joden’ in de context gelezen had, dan had je gezien dat bedoeld was: de zionisten, die destijds een eigen staat wilden voor dé Joden als volk. Niet ik, maar zij destijds scheerden alle Joden over een kam, met een theorie over Joden in het algemeen.
Palestijns geld? Er is helemaal niet veel geld gestoken in het doden van joden. Wel verdween er geld, door de corruptie van Arafat. Die corruptie bij Fatah was een reden voor mensen om voor Hamas te stemmen. En wie ziet het westen nou als de juiste onderhandelingspartner? Niet het democratisch gekozen Hamas, maar dat corrupte Fatah. Maar nogmaals: hoeveel geld zit er in wapens? Tijdens de Gaza-oorlog hebben ze in totaal 8 Israeli’s gedood. (5 Israeli’s stierven door eigen vuur.) Ze kunnen dus nooit veel wapens hebben he?
Vrede? Moet ik jou als Nederlander met onze eigen bezettingsgeschiedenis echt nog gaan uitleggen, hoe je daar vrede krijgt? Wat vonden we zelf destijds? Dat we eindeloos met die Duitsers moesten gaan praten? Of dat we vonden dat de sleutel lag bij vergeving en verzoening, zoals jij nou oppert over de Israëlische kwestie? Nee, de Geallieerden voerden oorlog, totdat de Duitsers de bezetting op gaven, en gebruikten daar zeer grof geweld bij, ook door bombardementen van de Duitse steden, met de vrouwen en de kinderen daar in. Moeten die Palestijnen nou aan hogere eisen gaan voldoen als wij destijds? Terwijl Balkenende en Verhagen burgerslachtoffers onder omstandigheden heel normaal vinden, gezien hun bijval voor Irak en de Gaza-oorlog? Nee, je moet de legitimiteit ontnemen aan het Palestijnse verzetsgeweld. Dat kan alleen maar door ontruiming van de Palestijnse gebieden. En zolang dat niet gebeurt, hoeft ook niemand te klagen. Die bezetting is sowieso veel gewelddadiger, dan al het Palestijnse geweld van de afgelopen jaren samen.
De houding van andere moslims? Zolang het westerse beleid niet beter is, kan ik als westerling niet met het vingertje naar anderen gaan wijzen. Dankzij westers beleid is Israël als 42 in staat tot zeer ernstige schendingen van Landrechten, Mensenrechten, en de 4e Conventie van Geneve, en veroorzaakt het een doffe ellende voor bijna alle Palestijnen. Die lijden vele malen meer dan de Israeli’s. Als je dat niet weet, dan moet je je op de goede nieuwsbrieven abonneren.
Darfur enz? Het grote verschil met toestanden in Verweggistan is, dat het probleem in Palestina door Europa veroorzaakt is, en ook door Europees beleid in stand gehouden wordt. Dat geeft een verantwoordelijkheid voor eigen daden. Die is veel groter dan die voor Darfur. Alles wat het westen voor Verweggistan doet is mooi en humaan. Maar wat het westen in Palestina veroorzaakt geeft echte plichten. En daar voldoen we niet aan. Dat is dus een veel groter probleem. Irrelevant is, dat er elders nog grotere misstanden bestaan. Daar kunnen we de onze niet tegen wegstrepen.
Vriend of Vijand? Je wilt weten van wat? Van de algemene standpunten van Stop de Bezetting. Dat komt er allereerst op neer, dat elke vorm van vrede begint met de ontruiming van de Palestijnse gebieden. Al het andere zijn schijnvertoningen, in een poging om die ontruiming te voorkomen. Ik ben het op zich wel met je eens dat de strikte indeling in vrienden en vijanden van SdB wat scherp is, maar in praktijk blijkt, dat de scheiding in kampen er meestal ook is. Er zijn uitgesproken vrienden en vijanden.
Maar nogmaals: het westen kan de zaak makkelijk en snel voor 80% oplossen, door Israël te dwingen de bezette gebieden volledig te verlaten. De Palestijnen kunnen dan eindelijk een eigen staat en een eigen bestaan opbouwen, en hebben daarna wel wat anders te doen dan aanslagen op Israël plegen. En ze weten ook nog, dat als er geweld gebruikt wordt, dat Israël dan de opbouw weer plat bombardeert. Dat laten ze dus wel uit hun hoofd, en vermoedelijk komt er een strenge controle. Zo simpel kan de oplossing zijn. Dat had geen 42 jaar hoeven duren.
Daarmee komen we uit op het echte probleem: het westen heeft geen zin om Israël te dwingen, en dus kan Israël eindeloos door gaan met langzaam gebied in lijven en Palestijnen verdrijven. Europa zou het hele probleem zo kunnen oplossen, inclusief Israël’s veiligheid binnen de grenzen van 1967. Maar Europa doet dat niet, en blijft Israël steunen. Dat geeft medeplichtigheid voor al die schendingen van rechten. Dat is het grootste schandaal waar Nederland en Europa momenteel in verwikkeld zitten. De oplossing ligt niet daar maar in Europa. Bijvoorbeeld in Den Haag.
Nogmaals: vrede willen betekent allereerst: onze eigen VN-vredesregelingen op de zaak toepassen. En niet enkel met de mond, maar door efficient beleid in praktijk. Zo simpel kan het zijn..
|
|
ps:
Kijk naar deze website waar iemand zich op moet geven als tegenstander of vriend........ Van wie moet ik tegenstander zijn? Van Gretta of anderen die het leed zien van de Palestijnen?
Wie bedenkt een dergelijke benaming????? Snapt dan niemand dat dat volstrekt geen zin heeft?
Moet ik tegenstander zijn van Palestijnse kinderen of Israelische kinderen? Voor of tegen geweld tegen kinderen van welk volk dan ook zijn? Tegenstander of vriend van een Serge of Paul??? Die ik niet eens ken? Een zoon van iemand, en vriend, een broer of man??? Waardevol voor iemand?
Welke ***** heeft dit bedacht? Kunnen we aub buiten onze kaders denken? Zonder vrienden en tegenstanders, maar als medelanders? Samen? Zonder veroordeling? Als het op een site al niet kan... Als daar reacties al bitter zijn? Hoe zal er dan ooooooooooooooooooooooit een eind komen aan de onvrede in het Midden-Oosten?
Deze verklote wereld zal geen vrede kennen, omdat er teveel mensen zijn die geen vrede kennen.
|
|
De Joden???? Wie zijn dat? Net als DE moslims of DE christenen? De linksen? De rechtsen?......................... De palestijnen hebben recht op leiderschap dat het volk wil helpen ipv zich te richten op de dood van een ander volk. Wat als al het geld en alle moeite die gepaard ging met het doden van Joden en tegenstanders onder de eigen bevolking gestoken was in het Palestijnse volk? De miljarden van Arafat gestoken waren in Gaza?Historie? Vroeger? Hoe het is gekomen?Verhoudingen in leed?
Wanneer heeft iemand de moed vooruit te zien ipv achterom. Er is geen verdediging tegen kindermoord. Van beide zijden niet. Terug kijken betekent geen oplossing. Neerleggen van wapens en een regering die het volk op de eerste plaats zet, is misschien een begin. Verhoudingen in leed?????? In Darfur komen meer mensen per dagdeel om dan in de hele Gaza oorlog? Horen we daar de wereld over? Waar blijven de miljarden voor Dafur? Voor de kinderen van Dafur? Waar is het moslimleiderschap in binnen en buitenland die dat veroordeelt/ Doodse stilte. Praten over de broeders in Gaza, maar ze daarna laten verrekken en dat doen ze al 50 jaar. Misschien moeten deze twee volken een voorbeeld nemen aan de vergeving van Nelson Mandela, die begreep dat verharding en onvergevingsgezindheid leidt tot pijn en dood en dat slechts vergeving de sleutel is tot verzoening. Als één van beide partijen niet wil vergeven, dan zal dit niet opgelost worden en zal het Palestijnse volk de eeuwige verliezer zijn. Dit volk verdient vrede, zoals elk volk dit verdient. Dit volk verdient leiderschap die niet zichzelf verrijkt maar het Palestijnse volk op de eerste plaats zet en niet haar eigen idealen. Wanneer zal de wereld zien dat dit nodig is?
|
|
@ George.
Slachtoffers in Sderot en Ashkelon? Die zijn de dupe van Israelisch beleid. Dat is geen slogan of een wilde bewering. Je moet naar de oorzaak kijken. Bij conflicten tussen volkeren moet je er van uit gaan, dat degene die de grootste inbreuken op de VN-vredesregels maakt, de veroorzaker van de geweldspiralen is. En in dit geval is het verschil zelfs heel erg groot. Israel pleegt permanent al 42 jaar grote schendingen van de Palestijnse landrechten, mensenrechten, en de 4e Conventie van Geneve, en maakt het leven in de Palestijnse gebieden vaak tot een hel. Alle Palestijnse geweld is een schijntje daarbij, zo groot is het verschil. Bedenk ook, dat de Palestijnen door al die inbreuken een recht op zelfverdediging hebben, dat onder die omstandigheden wel eens heel ver zou kunnen gaan.
Het heeft geen zin om wilde vergelijkingen tussen Palestijnen en Israeli’s te maken, zoals je hierboven doet. Er is bezetting. En dan moet je denken aan de bezetting van Nederland, en de vredesregels van de VN, die de wereld als reactie op WO II maakte. Die regels en beginselen moet je gewoon toepassen. Nederland schijnt te denken, dat dat principes uit de oude doos zijn, die alleen voor Europa golden in WO II, en die we nog herdenken op 4-5 mei. Destijds bombardeerden de geallieerden de Duitse steden, met de vrouwen en de kinderen er in. Dat werd legitiem gevonden, zolang Hitler bleef bezetten.
De Palestijnse situatie is precies dezelfde. Na 1917 hadden ze net zoveel recht op heel Palestina, als Nederlanders op Nederland. Er is helemaal geen principieel verschil. Landrechten van volkeren zijn gebaseerd op het zelfbeschikkingsrecht van volkeren, en dat hadden die Palestijnen net zo goed. Sindsdien zijn ze enkel verdreven en bezet. Dat geeft naar westerse normen een recht op herverovering met grof geweld. Dat kan ik ook niet helpen.
De Joden hadden destijds natuurlijk ook rechten, behoeften, en hun erbarmelijke geschiedenis, maar dat geeft absoluut geen rechten op Palestijns land. Maar goed.. de situatie moet nu opgelost worden, en het begin daarvan kan maar op een manier. Er moet allereerst een einde komen aan de grootste inbreuk op de VN-beginselen. En dat is de bezetting. Dat zou in éen klap 70-80% van de problemen oplossen. En nu Israel al 42 jaar weigert die op te geven, en ook nog eigendomspretenties en inlijvingsmotieven heeft, moet Israel door Europa met harde middelen gedwongen worden om die bezetting op te geven. Vrijwillig gebeurt dat niet, en 42 jaar praten hielp ook niet. Dit is de kern van het denken van Stop de Bezetting, en van vele anderen.
Nogmaals Sderot. Dat schuilkeldergedoe lijkt in scene gezet. Ze klagen daar over 10.000 raketten in 8 jaar tijd. Intussen zag je op docu’s de kindertjes gewoon naar school lopen. Dat lieten die ouders dus gewoon toe. En slachtoffers van die raketten waren er nauwelijks in 8 jaar. En je zag hoe ze die daken van die scholen verzwaarden, zodat ze bestand waren tegen die raketten. Je zag helemaal geen panisch gedoe over die raketten en schuikelders. En nou zie je allerlei mooie jonge vrouwen ineens met angst in de ogen om veiligheid smeken. Sorry, dit is gewoon onderdeel van de Israëlische PR. Vraag je liever af, waarom die mensen blijven wonen in Sderot? In de buurt van de Palestijnen zitten meestal de extremisten, die de Palestijnen willen verdrijven.
PS: er praat niemand over schuld bij kinderen.
En de constatering dat er aan beide kanten geleden wordt, is eigenlijk een grove ontkenning van het feit dat de verhouding ongeveer 1:100 is.
Abonneer je liever op de nieuwsbrieven van CVP, EAJG, Werkgroep Keerpunt, of NPK, dan zie je hoe groot het verschil is. Nederlandse media laten dat nauwelijks zien.
|
|
Conclusie:Aan beide zijden van de grens zijn trauma's. Niet meer niet minder. Als natiën elkaar niet vergeven dan zal er niets veranderen. Eenzijdigheid in berichtgeving of een zijde kiezen, maakt het niet minder traumatisch. Het lost ook niets op. Spreken over schuld, bij kinderen, lost helemaal niets op en voegt niets constructiefs toe. Misschien moeten deze twee volken een voorbeeld nemen aan de vergeving van Nelson Mandela, die begreep dat verharding en onvergevingsgezindheid leidt tot pijn en dood en dat slechts vergeving de sleutel is tot verzoening. Als één van beide partijen niet wil vergeven, dan zal dit niet opgelost worden en zal het Palestijnse volk de eeuwige verliezer zijn. Dit volk verdient vrede, zoals elk volk dit verdient. Dit volk verdient leiderschap die niet zichzelf verrijkt maar het Palestijnse volk op de eerste plaats zet en niet haar eigen idealen. Wanneer zal de wereld zien dat dit nodig is?
|
|
Ach wat zijn ze weer zielig! Maar het is de Israëliërs hun eigen schuld. Zij veroorzaken al ruim 80 jaar alle vormen van leed. Palestijnse kinderen kunnen echter nergens schuilen. Ook de sonic bombs veroorzaken levenslange trauma's. Bed plassen is er een uiting van.
Paul
|
|
"Niemand wil horen, dat de raketten van Hamas nauwelijks doden of schade veroorzaken"
Dit moet je tegen de kinderen zeggen die soms 15 keer per dag moeten schuilen vanwege de dreiging. Zij weten niet of de raket waar ze voor schuilen wel of niet krachtig genoeg is om hen te doden.
|