Brief aan de heer Joël Voordewind, de buitenlandwoordvoerder van de CU.
Reageer (7)drs J.J. Wijenberg
's-Gravenhage
de heer J. Voordewind
Lid van de Tweede Kamer
voor de Christen Unie
Postbus 20018
2500 EA
onderwerp CU-leden in de Tweede Kamer en in het Parlement schenden hun ambtseed op de Grondwet en vormen een obstakel voor vrede in het Midden-Oosten
cc. de heer A. Rouvoet, Vice-Minister President en Minister voor Jeugd en Gezin
de heer A. Slob, Fractievoorzitter CU, Tweede Kamer
bijlagen I De Palestijnen zijn ongedierte dat uitgeroeid moet worden, citaten
II correspondentie met de ambassadeur van Israël
III Sleutel tot Vrede in het Midden-Oosten, Civis Mundi, 47ste jaargang, oktober 2008, nummer 4
's-Gravenhage, 19 juni 2010
Geachte heer Voordewind,
Graag feliciteer ik u met uw herverkiezing en wens u veel succes en genoegen in de Tweede Kamer.
mijn vroege jeugd
Staat u mij toe dat ik ten eerste een korte impressie geef van mijn vroege jeugd. Ik woonde in Rotterdam tijdens de hongerwinter 1944/45 en was 6 en 7 jaar oud. Het collectebusje voor de Vrije Universiteit op de schoorsteenmantel ontving in die tijd nauwelijks een bijdrage. Elke dag verkeerden wij in de laatste oorlogsjaren in spanning of vader van zijn werk terugkeerde of was opgepakt voor Arbeitseinsatz in Duitsland. Wij leefden op bloembollen en suikerbieten. Vader had mijn oudere broer en mij opdracht gegeven alle stukken brandbaar hout, hoe klein ook, van de straat mee te nemen. Tegelijk was hij - die ooit de ambitie had gekoesterd om in de Gereformeerde Kerk dominee te worden - met andere kerkleden in een verhit debat verwikkeld. Had de slang in het paradijs werkelijk gesproken of moest dat symbolisch worden opgevat; moet de naam des Heren geschreven worden als de HEERE of als de Here; moesten de psalmen met hele noten gezongen worden, of mocht het ook met halve? Uiteindelijk leidde dat tot de afsplitsing die zich de Gereformeerde Kerk, onderhoudende artikel 31, wenste te noemen.
Het was gevaarlijk, wij leden honger en wij vernikkelden van de kou. Tegelijk hield men zich diepgaand met onze ziel en onze zaligheid bepalende trivialiteiten bezig. Deze indrukken heb ik nooit vergeten.
Wij waren dus voor Israël, het was niet eens een discussiepunt. Lang heb ik dit volgehouden. Maar het Israëlische erosieproces deed zijn werk. Mijn defining moment herinner ik mij als de dag van gisteren. Israël had er op dag X voor gezorgd dat Yasser Arafat nog net in de kapotgeschoten ruïne van zijn kantoor kon bivakkeren. De Israel Defence Forces (what's in a name?) kwamen op dag X+1 terug en vernietigden de Palestijnse ministeries van Onderwijs en van Gezondheidszorg. Toen wist ik het zeker: de doelstelling van het Israëlische regiem is de vernietiging van het Palestijnse volk en is daarmee door-en-door misdadig. Ik heb mij op dat moment ook voorgenomen om mij na mijn pensionering van het Ministerie van Buitenlandse Zaken bezig te gaan houden met het vraagstuk hoe de rechtvaardige en duurzame vrede tussen Israël en de Palestijnen gerealiseerd kan worden. Een van de uitvloeisels daarvan is deze brief.
het internationaal recht geeft de waarden en normen
Kennelijk lijd ik nog steeds onder door de opvoeding ingeprente Gereformeerde trekjes. Ik zocht mijn ankers in het boven ons gestelde Gezag. Ik vond die in het Internationaal Recht, de suprème uitdrukking van door soevereine staten gedeelde beschaving. Hoewel aan de periferie ervan enige rafelranden van onduidelijkheden kleven, zijn de vele instrumenten van internationaal recht glashelder en gaan boven het nationale. Dat wordt nog eens onderschreven in de Nederlandse Grondwet, waaraan u trouw hebt gezworen. Art. 90 zegt: De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde. In tegenstelling tot het nationale (en het communautaire) recht, is het internationale de facto niet afdwingbaar - de rol van de disfunctionele VN-Veiligheidsraad daargelaten. Deze omstandigheden samen leggen aanzienlijke verantwoordelijkheden op de schouders van de 'regering', in dit verband op te vatten als de Ministerraad en het Parlement in gezamenlijkheid. Op u rust - mede - de verantwoordelijkheid het internationaal recht in al zijn aspecten te bevorderen en waar mogelijk toe te passen. Aan de hand van deze waarden en normen wordt het CU-beleid ten aanzien van Israël en de Palestijnen tegen het licht gehouden.
de aard van het Israëlische regiem
De Zionistische beweging, waaruit de staat Israël voortkwam, stamt uit het einde van de 19de eeuw als reactie op de vele jodenvervolgingen in Europa. Tussen de twee wereldoorlogen werd het sterk beïnvloed door het Duitse en Oostenrijkse fascisme en kreeg klassiek laat-negentiende en vroeg twintigste eeuwse kolonialistische trekken. De Holocaust werd er in een veel later stadium, midden vijftiger jaren, bijgesleept om ons een schuldgevoel aan te praten waarachter het Israëlische regiem ongestoord zijn gang kon gaan. [Zie bijvoorbeeld Avraham Burg, De Holocaust is voorbij - Afrekenen met Hitlers erfenis, Norman Finkelstein, The Holocaust Industry en Idith Zertal, Nation und Tot, Der Holocaust in der Israelischen Öffentlichkeit.] Dat is wonderwel geslaagd. Uit de bijkans eindeloze reeks feiten, geef ik slechts enige, maar sprekende, voorbeelden:
- David Ben-Gurion heeft in 1948 het Dalet plan ontwikkeld en uitgevoerd. Dat is niets anders dan het plegen van genocide. Niet voor niets herdenken de Palestijnen al Nakba, hun catastrofe;
- Albert Einstein en 27 andere Amerikaans/joodse leiders wisten het al in 1948. Zij wezen op het karakter van Herut, de voorloper van Likoed en Kadima: 'a political party closely akin in its organisation, method, political philosophy and social appeal to the Nazi and Fascist parties. [the New York Times, 2 december 1948];
- het concept van de 'joodse' staat maakt het fascistische karakter van het Israëlische regiem kristalhelder. Schrap joods, voeg in arisch, en u begrijpt wat ik bedoel;
- Eretz (of Groot)-Israël, de facto de nationale ideologie met sterke religieuze kenmerken, is een veelzeggende illustratie, een tragische vergissing en een schending van het internationaal recht. Voor de Zionistische beweging geldt ook de vrijheid van godsdienst. Echter, wanneer deze vrijheid de vernietiging van een ander volk - namelijk het Palestijnse - betekent, zijn de grenzen van deze vrijheid ruim overschreden;
- dit zijn geen woordspelletjes. De Palestijnen wordt het leven systematisch onmogelijk gemaakt en hun samenleving welbewust vernietigd in Israël zelf, in Oost-Jeruzalem, op de Westoever en in Gaza. De methoden zijn wat verschillend, het doel hetzelfde: Groot-Israël van vreemde smetten vrij. Mocht u dit wellicht in twijfel trekken, dan moet ik u toch aanraden enige tijd een Nederlandse kwaliteitskrant te lezen en de structuur achter de rapportage van reeksen feiten tot u door te laten dringen;
- Bijlage I van deze brief heet De Palestijnen zijn ongedierte dat uitgeroeid moet worden. Het betreft een reeks citaten van Israëlische leiders in een periode die zich over vele decennia uitstrekt. Het geeft een uitstekende indruk van de manier waarop zij hun Palestijnse medemensen beschouwen.
De bijgaande briefwisseling met de ambassadeur van Israël in Den Haag [zie Bijlage II] onderstreept enige van de hierboven genoemde aspecten.
Het behoeft geen verwondering te wekken dat het Israëlische regiem een heel scala aan instrumenten van internationaal recht dagelijks en op grote schaal schendt:
- de Preambule van het Handvest van de Verenigde Naties;
- 39 VN-Veiligheidsraad Resoluties over Israël;
- de internationale wetgeving die voortkwam uit de Vredesconferenties van Den Haag in 1899 en 1907;
- het humanitaire recht zoals vastgelegd in de Geneefse Conventies, en vooral de IVde;
- de vele Verdragen en Verklaringen over de Universele Rechten van de Mens;
- het Verdrag ter bescherming van de Vrouw;
- het Verdrag over de Rechten van het Kind;
- de Verdragen tegen het Martelen;
- de Adviserende Opinie over bestaand internationaal recht van het Internationale Gerechtshof van 9 juli 2004 over 'de Muur' en andere aspecten.
Elk land vliegt wel eens uit de bocht bij het toepassen van het internationaal recht. Ook ons Koninkrijk overkomt dat, en zeker in dit conflict. Israël gaat echter niet per ongeluk in de fout. Het land construeerde hoogst 'originele' eigen interpretaties van het internationaal recht, die nooit door de internationale gemeenschap zijn aanvaard. Doel is het ondergeschikt te maken aan de nationale belangen. Zo kunnen rechters het martelen van mannen, vrouwen en kinderen een zogenaamde 'wettelijke basis' geven tegen alle internationale verdragen en verklaringen over de rechten van de mens, die van de vrouw en van het kind en die tegen het martelen in.
Vanwege de reikwijdte en de omvang van deze schendingen wordt de internationale rechtsorde fundamenteel aangevreten. Dit gedrag noemen we dan ook staatsterrorisme.
De Verenigde Staten en de lidstaten van de Europese Unie hebben toegestaan dat Israël op uitgebreide schaal misdaden begaat, en doen dat nog steeds. Dat maakt dit conflict - in tegenstelling tot bijvoorbeeld dat in Tibet of Darfour - zo bijzonder. Het zal u, tegen de achtergrond van de snel afnemende macht en invloed van de VS en de EU, zijn opgevallen dat Israël steeds verder geïsoleerd raakt. Velen - ook in Israël - houden rekening met het imploderen van het Beloofde Land. De Westerse wereld ondersteunt en begeleidt Israël krachtig op weg naar de afgrond.
juiste politieke keuzes van de CU?
Op enige uitzonderingen na, kan ik waardering opbrengen voor de politieke keuzes van de CU. De paragraaf Israël en de Palestijnen van het recente CU-verkiezingsprogramma vormt een van die uitzonderingen. Beoordeeld aan de hand van de criteria, ontleend aan het internationaal recht en the facts on the ground, scoort deze paragraaf niet meer dan een 3 (voor de moeite, zou mijn Mulo-onderwijzer zeggen). Met alle begrip voor de noodzaak van beknoptheid, valt het ontbreken van nogal veel essentiële elementen van het internationaal recht op:
- zo ontbreekt de notie, dat bij de toelating tot de Verenigde Naties Israël zich verplichtte tot medewerking aan de oprichting van de Palestijnse Staat (de CU komt niet verder dan economische vooruitgang voor de Palestijnen onder illegale Israëlische bezetting te propageren)
- en tot de terugkeer van de verdreven vluchtelingen;
- de veroordelingen van de bezetting van de Palestijnse gebieden
- en van de muur ontbreken;
- geen enkele aandacht wordt besteed aan de tekst en de strekking van de Advisory Opinion over bestaand internationaal recht van het Internationaal Gerechtshof van 9 juli 2004, laat staan dat de CU daaraan operationele conclusies verbindt.
De meeste stellingen zijn onjuist:
- het 'eenzijdig opgeven van land voor vrede' werd door het Internationaal Gerechtshof niet erkend. Israël moet zich terugtrekken achter de groene lijn, zo is het oordeel;
- nog afgezien van de illegale en moorddadige aanval op Gaza in de winter van 2008/2009, worden de voortdurende aanvallen van Israël op de Gazaanse burgerbevolking met F-16 assault fighter jets en Apache gunships, waarbij duizenden doden en gewonden vallen, worden gemakshalve vergeten, alsmede de nachtelijke sonic booms waar kinderen nog steeds trauma's van hebben overgehouden en een aantal permanent doof zijn geraakt;
- geen enkel instrument van internationaal recht stelt de eis dat Israël erkend zou moeten worden. Israël is al erkend, zij het in 1948 vooralsnog zonder vastgestelde grenzen;
- Israël is evenwel gehouden het recht op de Palestijnse staat te erkennen, heeft nooit de eigen grenzen verklaard en breidt zijn territoir dagelijks met geweld en illegaal en ten koste van de Palestijnen uit;
- de opstelling van Hamas - en van de Arabische Liga, trouwens - is grotendeels gebaseerd op het internationaal recht. Israël heeft niet eens de moeite genomen om op die voorstellen te antwoorden;
- Jeruzalem is onder het internationaal recht niet de ongedeelde hoofdstad van Israël;
- de CU schendt de Vierde Geneefse Conventie door te eisen dat de Palestijnen geweld tegen de bezetter afzweren;
- waar de Palestijnen het recht hebben zich ook gewapenderhand tegen de bezetter te verzetten kan en mag de CU evenmin eisen dat hun wapenhandel verboden wordt;
- noch dat hun militaire infrastructuur wordt ontmanteld.
Belangrijke feiten zijn ook verkeerd weergegeven. Ik geef twee in het oog springende voorbeelden:
- zoals gezegd, de Arabische Liga en Hamas hebben Israël vrede aangeboden, voornamelijk gebaseerd op het internationaal recht. Israël nam niet eens de moeite om te antwoorden. Het beeld van haat tegen Israël bestaat en is in belangrijke mate door de tomeloze agressie van dit land zelf opgeroepen. Het vormt echter geen existentiële bedreiging;
- analoog aan Saudi Arabië en Iran, kent Israël geen scheiding tussen kerk en staat. "[...] joodse democratie, met exclusieve rabbinale macht over geboorte, huwelijk en dood, is een contradictio in terminis." Sinds de stichting van de Staat Israël zijn alle - seculiere - premiers voor de verkiezingen te biecht gegaan bij de geestelijkheid, die een buitenproportionele politieke macht uitoefent. [Salomon Bouman]
Tussen joodse groeperingen in Israël van verschillende geografische herkomst (West-Europa, Rusland, de Arabische wereld) bestaat grote ongelijkheid in politieke, economische en sociale rechten. In dit opzicht zijn de bedoeïenen en de Arabische Israëliërs er nog slechter aan toe dan de joden aan de onderkant van de Israëlische samenleving.
Volledige persvrijheid bestaat niet in Israël. Naast toenemende censuur op de berichtgeving, wordt de vrije nieuwsgaring met alle mogelijke middelen, inclusief moord op journalisten, cameralieden en tolken, gefrustreerd.
"De enige democratie in het Midden-Oosten" is Israël zeker niet. Dat waren, tot Osraël en de Westerse wereld daar hardhandig een eind aan maakten - de Palestijnen.
Israëlische democratie bestaat alleen in zekere mate voor het joodse deel van de Israëlische burgers. Zij beschikken nog steeds over een behoorlijke, maar afnemende vrijheid van pers en van demonstratie. Het land heeft vooral de trekken van zowel een theocratie als van een - nauwkeurig in wetten vastgelegd, maar naar willekeur gehanteerd - apartheidsregiem. Voor de niet-joodse Israëliërs is hun land geen democratie, maar een joodse staat.
Israël kent een ernstig democratisch deficit. Open informatie, het kritische debat en de zo noodzakelijke checks and balances schieten ernstig tekort. Kritische NGO's worden verboden en hun werken onmogelijk gemaakt. Gelijke politieke, economische en sociale rechten ontbreken.
Een dergelijk land is uiterst gevoelig voor manipulatie van informatie en kiezersbedrog.
is de zondeval werkelijk aan Israël voorbij gegaan?
Aan Calvijn wordt het volgende citaat toegeschreven: De mens is onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad. Dit mensbeeld vindt zijn weerslag in de vragen en antwoorden 8 en 9 van de Heidelbergse Catechismus. Opmerkelijk is evenwel dat de CU het Uitverkoren Volk hiervan ontslaat. Volgens het verkiezingsprogramma weet een christen zich met het Joodse volk verbonden. Ik ken heel veel joden die zelfs niet in de buurt van de CU willen komen omdat deze partij geen onderscheid weet te maken tussen die steun en die aan de staat Israël, een fatale vergissing. De onvoorwaardelijke steun van de Christen Unie aan dit regiem zou met de grootste spoed plaats moeten maken voor het Gebod van de Naastenliefde voor de vertrapte medemens, in deze context met name de Palestijnen en de bedoeïenen, In andere bewoordingen is dit hoge christelijke gebod terug te vinden in het Handvest van de Verenigde Naties en in vele andere instrumenten van internationaal recht.
De spagaat tussen de trouw van de CU aan Israël enerzijds en het internationaal recht anderzijds wordt pijnlijk duidelijk geïllustreerd aan twee recente voorvallen:
- Op 2 juni jl. vond het gedenkwaardige debat plaats tussen woordvoerders in de Tweede Kamer onder auspiciën van Een Ander Joods Geluid. U nam daaraan deel. Op dat moment had Israël, na de aanval van de Israel Defence Forces op zes schepen op een humanitaire missie naar Gaza, alle opvarenden, inclusief de journalisten, incommunicado gevangengezet en al hun electronica (mobiele telefoons, laptops, satelliet telefoons, iPods, camera's, enz., enz.), ook van de journalisten, in beslag genomen. De Israëlische Propaganda Dienst Hasbara [NRC, 5-6 augustus 2006; NRC, 10 juni 2010] draaide overuren om hun versie van de gebeurtenissen de wereld in te pompen zonder dat het tegengeluid van de opvarenden kon worden vernomen. Je hoeft niet over de superbe kwalificaties van de spreekwoordelijke rocket scientist te beschikken om te weten dat dit een onzinnige poging was om de wereld op groteske wijze om de tuin te leiden. U vond het in het debat een schandaal dat de opvarenden wapens meegebracht hadden en gebruikten tegen de commando's. U kwalificeerde de Turkse organisatie IHH als een terroristische moslim-fundamentalistische organisatie die relaties onderhoudt met Al Queda. U voegde er aan toe dat natuurlijk eerst onafhankelijk onderzoek moest plaatsvinden om de feiten vast te stellen. U was u kennelijk niet bewust van het ongerijmde van uw argumentatie. U herhaalde de Israëlische leugens, bovendien nog slechte, want doorzichtige leugens, kritiekloos en riep tegelijk op onafhankelijk onderzoek af te wachten. Lange tijd heb ik mij afgevraagd wie u probeerde te misleiden. Het antwoord lijkt te moeten luiden: vooral uzelf;
- op 8 juni vond het afsluitende lijsttrekkersdebat voor de verkiezingen van 9 juni plaats. De heer Rouvoet zou in zijn capaciteit van veronderstelde premier als eerste reis via Jeruzalem naar Urusgan reizen. Uw partijleider heeft er geen enkele moeite mee om warme relaties te onderhouden met de leiders van het land dat - om maar een 'klein' voorbeeld te noemen - sinds 1948 ongeveer 460.000 onschuldige Palestijnse en Libanese mannen, vrouwen en kinderen meestal zonder enige vorm van proces gevangen heeft gehouden en gemarteld (ja, ook de vrouwen en de kinderen), en dat nog steeds doet. Zij moeten via familie zelf voor hun eten zorgen dat nogal eens door de Israëlische cipiers wordt geroofd. Een honderdtal kinderen heeft verklaard seksueel misbruikt te zijn, dan wel daar in ruil voor een bekentenis mee gedreigd.
Het staat de Nederlandse Minister voor Jeugd en Gezin netjes zich met dit bewind - dat structureel gezinnen uit elkaar rukt, mannen, vrouwen en kinderen opsluit, martelt en verkracht - af te geven.
een nieuwe politieke periode, nieuwe kansen op vrede
Nederland staat na de verkiezingen van 9 juni voor een nieuwe periode van misschien wel vier jaar vol met uitdagingen, ook ten aanzien van het vraagstuk van vrede in het Midden-Oosten [zie Bijlage III]. De Christen Unie zou de gelegenheid kunnen aangrijpen om bij te dragen aan het bereiken van een rechtvaardige en duurzame vrede tussen de Palestijnen en Israël. Het gebod van de naastenliefde en het internationaal recht zijn als richtsnoer en leidraad beschikbaar
Met vriendelijke groeten,
Jan J. Wijenberg
oud-ambassadeur
-------------------------
Bijlage"de Palestijnen zijn ongedierte dat moet worden uitgeroeid"
We must expel Arabs and take their places.
David Ben-Gurion, toekomstig Premier van Israël, 1937. 'Ben-Gurion and the Palestine Arabs', Oxford University Press, 1985
Between ourselves it must be clear that there is no room for both peoples together in this country. We shall not achieve our goal if the Arabs are in this small country. There is no other way than to transfer the Arabs from here to neighboring countries - all of them. Not one village, not one tribe should be left.
Joseph Weitz, hoofd van het Jewish Agency's Colonization Department in 1940. In "A solution to the Refugee Problem".
We should prepare to go over to the offensive. Our aim is to smash Lebanon, Trans-Jordan and Syria. The weak point is Lebanon, for the Moslem regime is artificial and easy for us to undermine. We shall establish a Christian state there, and then we will smash the Arab Legion, eliminate Trans-Jordan; Syria will fall to us. We then bomb and move on and take Port Said, Alexandria and Sinai.
David Ben-Gurion, sprekend tot de General Staff, mei 1948. Uit: Ben-Gurion, A Biography, Michael Ben-Zohar, Delacorte, New York, 1978
"We must do everything to insure (the Palestinians) never do return." Assuring his fellow Zionists that Palestinians will never come back to their homes. "The old will die and the young will forget."
David Ben-Gurion, in zijn dagboek, 18 juli 1948, geciteerd in Michael Bar Zohar's 'Ben-Gurion: the Armed Prophet', Prentice-Hall, 1967, blz. 157
Among the most disturbing political phenomena of our time is the emergence in the newly created State of Israel of the Freedom Party (Herut), a political party closely akin in its organisation, method, political philosophy and social appeal to the Nazi and Fascist parties.
Begin and Yitzhak Shamir, die leden waren van deze partij (voorloper van Likud en Kadima), werden Premiers. Albert Einstein, Hanna Arendt en andere prominente joodse Amerikanen, schrijvend in de New York Times, protesteren tegen het bezoek aan Amerika van Menachem Begun, december 1948
How can we return the occupied territories? There is nobody to return them to.
Golda Meir, Premier van Israël, 8 maart 1969
There was no such thing as Palestinians, they never existed.
Golda Meir, Premier van Israël, 15 juni 1969
We must use terror, assassination, intimidation, land confiscation, and the cutting of all social services to rid the Galilee of its Arab population.
Israel Koenig, "The Koenig Memorandum", ook bekend als "The Koenig Report", een Israëlisch intern en vertrouwelijk overheidsdocument, april 1979, gelekt naar de krant al-Hamishmar
We walked outside, Ben-Gurion accompanying us. Allon repeated his question. What is to be done with the Palestinian population? Ben-Gurion waved his hand in a gesture which said 'Drive them out'.
Yitzhak Rabin, uitgelekte gecensureerde versie van Rabin's memoires, gepubliceerd in de New York Times, 23 oktober 1979
[The Palestinians are] beasts walking on two legs.
Menachim Begin, toespraak tot de Knesset, geciteerd in Amnon Kapeliouk, "Begin and the Beasts", New Statesman ,25 juni 1982
We declare openly that the Arabs have no right to settle on even one centimeter of Eretz Israel… Force is all they do or ever will understand. We shall use the ultimate force until the Palestinians come crawling to us on all fours.
Raphael Eitan, Chief of Staff of the Israeli Defence Forces - Gad Becker, Yediot Ahronot, 13 april 1983, New York Times, 14 april 1983
When we have settled the land, all the Arabs will be able to do about it will bet to scurry around like drugged cockroaches in a bottle.
Raphael Eitan, Chief of Staff of the Israeli Defence Forces, New York Times, 14 april 1983
We have to kill all the Palestinians unless they are resigned to live here as slaves.
Chairman Heilbrun, voorzitter van het comite voor de herverkiezing van Generaal Shlomo Lahat als burgemeester van Tel Aviv, oktober 1983
"The Palestinians" would be crushed like grasshoppers … heads smashed against the boulders and walls
Yitzhak Shamir, Israël's Premier, in een toespraak voor joodse settles, New York Times, 1 april 1988
Israel should have exploited the repression of the demonstrations in China, when the world attention focussed on that country, to carry out mass expulsions among the Arabs of the territories.
Benyamin Netanyahu, toen Plaatsvervangend Minister van Buitenlandse Zaken, voormalig Premier van Israël, sprekend tot studenten van de Bar Ilan University. Uit het Israëlische journaal Hotam, 24 november 1989
Everybody has to move, run and grab as many hilltops as they can to enlarge the settlements because everything we take now will stay ours… Everything we don't grab will go tot them.
Ariel Sharon, Israël's Minister van Buitenlandse Zaken, sprekend tot een bijeenkomst van militanten van de extreem rechter vleugel Tsomet Party, Agence France Presse, 15 november 1998
The Palestinians are like crocodiles, the more you give them meat, they want more. …
Ehud Barak, Premier van Israël, Jerusalem Post, 28 augustus 2000
When 2.5 million [Palestinians] live in closed-off Gaza [ . . .] those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam. [. . ]. So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day. If we don't kill, we will cease to exist. The only thing that concerns me is how to insure that the [Jewish] boys and men who are going to have to do the killing will be able to return home to their families and be normal human beings.
Arnon Sofer, Professor in de Geografie, Haifa University, in Up Front, het weekend bijvoegsel van The Jerusalem Post, 21 mei 2004)
[…] Extremist rabbi Yousef Falay, who dwells at the Yitzhar settlement on illegally seized Palestinian land in the northern part of the West Bank, wrote an article in a Zionist magazine under the title "Ways of War", in which he called for the killing of all Palestinian males refusing to flee their country, describing his idea as the practical way to ensure the non-existence of the Palestinian race.
'We have to make sure that no Palestinian individual remains under our occupation. If they (Palestinians) escape then it is good, but if anyone of them remains, then he should be exterminated', the fanatic rabbi added in his article.
International Middle East Media Center (IMEMC), 18 September 2006
Hij [Matan Vilnai, Onderminister van Defensie van Israël] waarschuwde daarbij dat de Palestijnen een "shoah" riskeren. […] in Israël wordt de term zelden gebruikt voor iets anders dan de door het naziregime aangerichte massamoord op de joden.
NRC Handelsblad, 1 maart 2008
Overzicht Reacties over dit Artikel
Plaats een Reactie |
Reactie van Lucas van der Erve | datum: 2010-08-15 14:53:08 |
|
Er is wel eens de opmerking gemaakt: “Zou God het toestaan dat de herstelde natie Israël, waarvan het herstel in Gods Woord geprofeteerd is, een occult symbool in haar vlag zou hebben?” Het is de huidige herstelde staat Israël dat straks een verbond met de antichrist zal sluiten, en de antichrist zal zich in de tempel te Jeruzalem zetten (2 Thess. 2)!
http://7gabriel73.punt.nl/index.php?r=1&;id=308576&tbl_archief=1 En wie betuigt zijn steun op de gristelijke site die spreekt van “Joodse mensen” en de daidster als heidens symbool: de zogenaamd joods-christelijk pastor Ben Kok, die met datzelde symbool een Palestina-demonstratie opfleurde. |
||
