Gretta Duisenberg. Reactie op censuur door de VARA op haar bijdrage bij Mensenrechtenavond in Carré
Reageer (2)Brief van Gretta Duisenberg:
aan VARA
de heer B. van der Wierlen
a.i. coördinator
Redactie
Postbus 175
1200 AD Hilversum
Amnesty International Nederland
de heer Eduard Nazarski
Directeur
Postbus 1968
1000 BZ Aamsterdam
onderwerp mensenrechten en censuur
Amsterdam,
14 december 2008
Zie ook hier
Geachte heren Van der Wielen en Nazarski,
Nu u het mij onmogelijk hebt gemaakt mijn recht op vrijheid van meningsuiting uit te oefenen, verzoek ik u mij die gelegenheid binnen afzienbare tijd alsnog te bieden, en wel om de volgende redenen.
In het onderstaande zal ik eerst de houdbaarheid van uw argumenten onderzoeken om vervolgens de inhoud van de drie 'statements', uitgesproken tijdens de uitzending, te analyseren. Dit dient ter onderbouwing van mijn verzoek.
Van de zijde van de VARA werden drie argumenten aangevoerd op grond waarvan mijn bijdrage niet kon worden aanvaard: het zou 'te politiek' zijn, er is geen mogelijkheid van een weerwoord en - in De Telegraaf - "Zij greep dit aan om aandacht te vragen voor de standpunten van haar stichting Stop de bezetting. Dat is niet de bedoeling." Wat blijkt, bij nadere beschouwing, van deze argumenten overeind te blijven?
- 'te politiek'. De voorzitter van de FNV stelde het recht op werkgelegenheid centraal, ook een politiek belang. De heren Spong en Rosenmöller voerden de Verenigde Staten en Guantanamo, Tibet/China, Zimbabwe en Rusland aan, alle drie bij uitstek politieke onderwerpen;
- geen weerwoord mogelijk. Dat is een onterecht en ongepast argument. Weerwoord paste niet in de opzet en geen van de drie sprekers werd met een weerwoord geconfronteerd;
- mijn standpunten. Mevrouw Jongerius werd in de gelegenheid gesteld de standpunten van de FNV te etaleren, de heer Spong werd toegestaan schaamteloos reclame te maken voor zijn advocatenpraktijk.
De conclusie moet luiden, dat de tegen mij gebruikte redeneringen slechts gelegenheidsargumenten van het slechtste soort zijn.
Nu de inhoud. De heren Spong en Rosenmöller noemden, zoals eerder gezegd, de VS en Guantanamo, Tibet/China, Zimbabwe en Rusland. Twee aspecten vallen op. Ten eerste, de kritiek op de mensenrechtenschendingen wordt in elk van deze gevallen gedeeld door de regering. Ten tweede heeft het steeds een hoog welgedaan Nederlands 'opgestoken-vingertje' gehalte. De boodschap is: wij Nederlanders zijn zo goed, en zo boven iedereen verheven, dat wij ons kunnen permitteren de ander de les te lezen. Het zijn in de Nederlandse verhoudingen bij deze gelegenheid risicoloze, obligate beweringen.
De strekking van mijn boodschap is hieraan tegengesteld. Ik betoog dat het Israëlische regiem dagelijks en op grote schaal de meest fundamentele mensenrechten schendt (zie de bijlage voor een -kennelijk noodzakelijke - beknopte onderbouwing). De Nederlandse regering - met name in de persoon van de ministers Verhagen en de aanwezige Koenders - steunt, financiert en gedoogt deze misdaden.
Het is totaal irrelevant of u het met die visie eens bent of niet. Hier gaat het gezegde op, als ik mij niet vergis van Winston Churchill: ik zal er tot mijn dood voor vechten dat u uw mening openbaar mag maken, maar ik zal tot het einde van mijn dagen uw opvattingen bestrijden.
U hebt mij belet om mijn boodschap uit te dragen. U hebt gekozen voor vertier, Nederlandse zelfgenoegzaamheid en de leugen over het Nederlandse Sneeuwwitje van de mensenrechten. Hiermee hebt u op de meest fundamentele manier mogelijk het recht op de vrijheid van meningsuiting geschonden en daarmee ondergraven wat de bedoeling van de avond was: het bevorderen van de rechten van de mens.
Ik meen dat u de plicht hebt dit falen te herstellen. Daarom vraag ik u mij op kortere termijn uit te nodigen voor een TV-interview waarin ik alsnog en in alle rust in de gelegenheid word gesteld mijn recht op vrijheid van meningsuiting uit te oefenen.
Met veel belangstelling zie ik uw antwoord tegemoet.
Met vriendelijke groeten,
Gretta
Duisenberg
------------------------------------------------------------------------------------------------
Bijlage:
Mijn stellingen zijn
- ik baseer mij op het internationaal recht;
- ik concludeer: om de eigen misdaden te maskeren onderdrukt Israël de vrijheid van meningsuiting en
- stel vast dat de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken liegt.
Dat leidt tot drie vragen:
1. is het Israëlische bewind misdadig;
2. onderdrukt Israël de vrijheid van meningsuiting;
3. liegt Verhagen daarover?
Overtreedt Israël het internationaal recht? Een heel scala aan instrumenten van internationaal recht wordt dagelijks en op grote schaal door Israël geschonden:
- de Preambule van het Handvest van de Verenigde Naties;
- 39 VN-Veiligheidsraad Resoluties over Israël;
- de internationale wetgeving die voortkwam uit de Vredesconferenties van Den Haag in 1899 en 1907;
- het humanitaire recht zoals vastgelegd in de Geneefse Conventies, en vooral de IVde;
- de vele Verdragen en Verklaringen over de Universele Rechten van de Mens;
- de Verdragen over de Rechten van het Kind;
- de Verdragen tegen het Martelen;
- de Adviserende Opinie over bestaand internationaal recht van het Internationale Gerechtshof van 9 juli 2004 over 'de Muur' en andere aspecten.
Als zoveel internationaal recht wordt geschonden, wordt groot lijden veroorzaakt door mensen die misdadigers moeten worden genoemd.
De beantwoording van vraag 1
Iedere aandachtige lezer van een kwaliteitskrant kan de juistheid ervan vaststellen.
Bovendien, internationale en Israëlische organisaties van naam analyseren de ontwikkelingen en doen daarvan verslag: de Wereldbank, UNRWA, het Rode Kruis, Amnesty International, Human Rights Watch, OXFAM, Gush Shalom, B'tslem. Hun conclusies over Israël's beleid en handelen zijn uiterst verontrustend.
Een keur van gezaghebbende persoonlijkheden spreekt zich ook in niet mis te verstane bewoordingen uit: dominee Desmond Tutu, oud-President Jimmy Carter, de Speciale Rapporteur van de VN J. Dugard, de Speciale Rapporteur van de VN, Richard Falk, de beroemde Amerikaanse journalist Seymour M. Hersch, de wetenschapper van naam Norman Finkelstein, om slechts enkele te noemen.
Vraag
2,
de onderukking van de vrijheid van meningsuiting kan ook worden
vastgesteld door iedereen die de krant leest. Daarnaast geef ik een
paar voorbeelden die desgewenst verder kunnen worden onderbouwd. De
officiële nationale propagandamachine heet Hasbara.
Die
is
uitermate succesvol om voor goedgelovigen een ander beeld op te
roepen dan de facts
on the ground
rechtvaardigen.
Vraag 3 is gemakkelijk te beantwoorden. Minister Verhagen, in de NRC beschreven als een macchivellianist, een principeloze machtspoliticus, schuift alle schuld in de schoenen van de door Israël onderdrukten, de Palestijnen.
Er zijn veel geldige antwoorden mogelijk op de vraag waarom dit alles wordt ontkend. Naast schuldgevoelens over het gebeurde het de joden in de Tweede Wereldoorlog, speelt (protestants) geloof en pure machtspolitiek (de Noord-Atlantische Verdragsrelaties) ook een rol. Machtspolitiek en afkeer van moslims zijn andere factoren.
Ik streef uiteindelijk naar een rechtvaardige en duurzame vrede tussen Israël en de Palestijnen. Zij, die alle leugens over Israël in stand houden, vormen even zovele struikelblokken voor vrede.
Verhagen en de VARA behoren tot het anti-vrede en het anti-mensenrechten kamp.
Overzicht Reacties over dit Artikel
Plaats een Reactie| Reactie van Serge van Erkelens | datum: 2008-12-16 18:12:18 | |
|
De media - ook de VARA - zijn er in al die tientallen jaren nog niet één maal in geslaagd om een behoorlijk overzichts- of discussieprogramma over de kwestie Israel te produceren.
Intussen heeft de Israellobby volop de kans gekregen in vrijwel elk medium, om zijn eenzijdige en misleidende geluiden kenbaar te maken, zonder dat daar enig weerwoord op mogelijk was. Is het nou zo moeilijk, om al die kritische Joden, Christenen, moslims, humanisten te verzamelen in een goed programma, zonder dat de Israellobby de kans krijgt de hoofdzaken om politieke redenen op een zijspoor te zetten? Nederland heeft meer dan genoeg Israelische info gehad, en heeft meer dan genoeg feeling voor Joodse belangen. En al die critici houden daar voldoende rekening mee, en de kijker kan dat ook. Waarom krijgt het Nederlandse publiek dan niet éen maal een goed programma, waarin dat allemaal duidelijk wordt? En waarin dat hele conflict eindelijk duidelijk wordt? En wel zonder de Israellobby, die niets anders doet dan die duidelijkheid voorkomen? Het antwoord is duidelijk. De media vrezen hun kijkers, hun collega's, hun chefs, de isrelische belangengroepen, de kritiek, of het blijken van hun eenzijdigheid. Er is geen enkel onderwerp waarbij het publiek zo misleid wordt, als de Israelische kwestie. Voor een uitgebreid artikel daar over: Vlammen voor de Vrijheid van Kwaliteit: http://www.stopdebezetting.com/actiessteun/vlammen-voor-de-vrijheid-van-kwaliteit.html |
||
