Reactie van Gretta Duisenberg op CIDI
Naar ik heb vernomen heeft het CIDI een reactie gegeven op de Nieuwe Revue rapportage (no. 36, 6 t/m 12 september 2006) over mijn recente reis naar de Libanon. Zoals gebruikelijk probeert het CIDI iedereen weer op het verkeerde been te zetten door stijf de mond te houden over waar het echt om draait. En dat is de tegenstelling tussen het internationale recht en wat Israël zich - met rugdekking van de Verenigde Staten en de Europese Unie - aan misdaden durft te permitteren.
De enige relevante maatstaf voor de beoordeling van het Midden-Oostenconflict en de kansen op duurzame vrede is het internationale recht in zijn vele verschijningsvormen. Het gaat daarbij om niet minder dan 33 door Israël genegeerde resoluties van de VN-Veiligheidsraad. Een heel belangrijke is Resolutie 242 van 1967 die Israël opdracht geeft zich terug te trekken uit alle bezette Arabische gebieden en gebiedt dat de territoriale integriteit van landen (zoals van de Libanon bijvoorbeeld) geëerbiedigd wordt. Voorts gelden tenminste het Haagse Oorlogsrecht van 1907, het humanitaire recht voortvloeiend uit de Vierde Geneefse Conventie en de vele bindende verdragen en verklaringen over de universele rechten van de mens. Tenslotte is er de Adviserende Opvatting van het Internationaal Gerechtshof van 2004 over bestaand internationaal recht in relatie tot dit conflict. De geldigheid van Resolutie 242 wordt daarin herbevestigd.
Israël (en de VS) wezen, voordat deze bekend was, de uitspraak bij voorbaat van de hand. Daarmee werd het bewijs geleverd dat Israël niet aan de kant staat van het internationale recht.
Mede dankzij de voorlichting door de media kan zonder enige moeite worden vastgesteld dat Israël het internationale recht op grote schaal en dagelijks schendt. Dat de voortdurend dood en verderf zaaiende vierde militaire macht ter wereld - met de op een na grootste luchtmacht ter wereld - zegt zich bedreigd te voelen, is natuurlijk een regelrechte gotspe.
Zoals in de afgelopen weken weer is gebleken, vormt het Israëlische regiem de grootste bedreiging voor de buurlanden en daarmee een permanente destabiliserende factor van formaat voor de wereldvrede. Indien het de Westerse wereld werkelijk ernst is met duurzame vrede in het Midden-Oosten, dan dient in de allereerste plaats dit regiem gedwongen te worden zich onder het internationale recht te voegen en zich eindelijk te scharen bij de geciviliseerde internationale samenleving.
Er zijn, ook in Nederland, groeperingen en individuen die zich geroepen voelen dit misdadige regiem te steunen of, erger zelfs, zich op te werpen als de lokale woordvoerder.
Deze groeperingen en individuen hebben mij niets te melden dat - alweer onder het internationale recht - hout snijdt. Ik voel mij dan ook in het geheel niet geroepen om op de reactie van het CIDI te antwoorden.
Tot slot, ik heb het ontkend, en toch wordt mij in de schoenen geschoven dat ik Israëli's schoften zou hebben genoemd. Ik laat het graag over aan de onbevooroordeelde waarnemers om over het Israëlische leiderschap een eigen afweging te maken. Het CIDI hebben zij daar echt niet bij nodig.
