Israël een bedreiging voor de wereld(vrede)?

De officiële taak van het Israëlische leger is de verdediging van Israël. In Hebreeuws: Tseva Hagana Lejisraël of eufemistisch in het Engels, IDF, Israël Defense Forces. Palestijnen spreken over het Israëlische bezettingsleger, Israeli occupation forces, IOF. Het is actief op de grond, in de lucht en op zee. De wapensystemen en technologieën zijn ontwikkeld door westerse landen, voornamelijk de VS en historisch gezien ook Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland. Een gedeelte is ook ontwikkeld door Israëls eigen militaire industrie (die ook weer technologieën exporteert).

Begin jaren 1900 werd de zionistische beweging in Palestina gesteund door Groot-Brittannië . Sinds het ontstaan van Israël werd het politiek en militair sterk gesteund door verschillende Westerse landen. Israël is economisch niet zelfvoorzienend, maar afhankelijk van buitenlandse hulp en leningen.

Tussen 1956 en 1967 was er een intensieve militaire samenwerking tussen Israël en Frankrijk, waarbij Frankrijk Israëls belangrijkste leverancier van zware wapens was. De samenwerking leidde kort na de Suez-crisis (1956) tot de bouw van de kernreactor in EL-102 (Dimona, het begin van Tel Avivs kernwapenprogramma), waarvan bijna alle hardware in het geheim in Frankrijk werd gemaakt. Toen de Franse president De Gaulle een wapenembargo afkondigde naar aanleiding van de oorlog van 1967, begon Israël op zeer korte termijn een eigen wapenindustrie uit te bouwen. Zo verviervoudigde de militaire productie in de volgende drie jaren. Dan werd de positie van Frankrijk ingenomen door de VS.

Voor de eenmaking van Duitsland was er al intensieve geheime samenwerking waarbij Duitsland op basis van wiedergutmachung jegens het jodendom complete wapensystemen aan Israël leverde. Sinds het begin van de jaren negentig is er een intensieve samenwerking tussen wapenbedrijven uit beide landen. Israël is een van de grote ontvangers van Duitse wapens, o.m. de Duitse onderzeeërs van de Dolfijn klasse, welke een zeer belangrijke rol spelen bij de ontwikkeling van de kernwapenstrategie van Israël.

In enkele tientallen jaren is de Israëlische wapenindustrie veranderd van een industrie die vooral de eigen behoeften moest dekken (begin jaren zeventig), in een van de belangrijkste wapenleveranciers ter wereld. (7de plaats op de wereldranglijst, in 2000-Zweeds vredesonderzoeksinstituut SIPRI). De EU heeft projecten lopen met Israëlische wapenbedrijven; en verschillende Europese landen voeren wapens in, maar ook uit, en dit ondanks dat Israël Internationale rechtsregels negeert, mensenrechten schendt en zich schuldig maakt aan oorlogsmisdaden.

De Israëlische wapenindustrie zorgt voor duizenden banen
Israël telt verschillende bedrijven in de top 100 van de wereldranglijst van de wapenindustrie. De export van wapens is enorm gestegen tussen 1972 en 1997. Sommige bronnen schatten de export van wapens op 2 miljard $ (in 2000). Van eind de jaren '40 tot midden de jaren '50 beperkte de wapenproductie zich tot lichte wapens en stelde ze 5.000 mensen te werk. Tegen 1967 was de tewerkstelling gegroeid tot 14.000 werknemers. In 1972, op amper vijf jaar tijd, was de tewerkstelling meer dan verdubbeld tot 34.000 werknemers. Een verdere expansie zou zich voordoen als gevolg van de oorlog van 1973, met een tewerkstelling die groeide naar 63.000, of 20% van industriële arbeidsplaatsen.

Financiële en militaire steun aan Israël
Israëls defensieapparaat zou het huidige niveau niet hebben gehaald zonder de jaarlijkse stromen dollars van de VS naar Israël. Van 1949 tot 2003 (maar vooral sinds 1976) heeft Israël van de VS in totaal zowat $91 miljard ontvangen, waarvan meer dan 46 miljard dollar pure militaire steun. Huidige financiële hulp van de VS aan Israël bedraagt voor 2004 een goede $2,68 miljard, waarvan $2,2 miljard militaire hulp en $0,48 miljard hulp voor civiele doeleinden. Israël is daarmee sinds 1976 alle de grootste ontvanger van Amerikaanse hulp.
Bovenop de $2,68 miljard directe stortingen komen nog een goede $3 miljard kredietgaranties voor internationale leningen die Israël aangaat. Op een indirecte manier financiert de Amerikaanse belastingbetaler dus de kolonisatie van Palestina, via het Joods Nationaal Fonds, waaraan giften kunnen worden gedaan die fiscaal aftrekbaar zijn (in VS, Canada).
De voorbije jaren is de Amerikaanse hulp aan Israël licht afgenomen. In 1998 werd in samenspraak met de Israëlische regering beslist dat de ‘hulp voor civiele doeleinden’ in 10 jaar tijd zou uitdoven, van $1,2 miljard naar $0 in 2008. Maar in ruil daarvoor zou de militaire hulp toenemen, van $1,8 miljard naar $2,4 miljard. Civiele doeleinden lijken dus niet langer een prioriteit.

Ter vergelijking:
In 2001 bedroeg de toegezegde EU_hulp aan de Palestijnen $865 miljoen (alle OESO-donoren en multilaterale organisaties), of een goede €260 per Palestijn. In dat jaar kreeg Israël alleen al van de VS $2,848 miljard, of $475 per Israëli.

Israëls geheime kernwapens
Die worden o.a. gemaakt in het Negev Nuclear Research Center in Dimona, een publiek geheim. Officieel moet de aanwezige kernreactor een ontziltingsinstallatie van stroom voorzien om de Negev-woestijn vruchtbaar te maken. De reactor trad in werking rond 1962. Het Amerikaanse leger ontdekte de installaties, maar de Israëlische president Ben-Gurion beweerde dat de kernfabriek enkel diende voor vreedzame doelstellingen. Amerikaanse inspecteurs bezochten Dimona zeven keer in de jaren ’60. Ze vonden geen bewijs van militaire activiteit. Voor hun bezoek werden alle gangen en liftkokers naar het ondergrondse deel van het complex dichtgemetseld.

In december 2005 verscheen in de Guardian dat Groot-Brittanië Israël geholpen heeft bij de productie van de kernbom door de geheime verkoop, 40 jaar terug, van 20 ton zwaar water.

Het boek "Deadly Arsenals" maakt duidelijk dat Israël intussen 100 Jericho korte-afstands- en halflange-afstandsraketten met nucleair vermogen heeft ontwikkeld. Israël heeft ook nucleaire bommen die kunnen worden afgeschoten via F16-gevechtsvliegtuigen van Amerikaanse makelij en Amerikaanse Haroon kruisraketten die via schepen kunnen worden gelanceerd. De nucleaire mogelijkheden van kruisraketten op zee werd door Israël getest in mei 2000. De raketten kunnen een afstand van meer dan 900 mijl bereiken.

Een officieel instituut van het Amerikaanse leger, het "US Air Force Institute", verklaarde reeds in juli 2002 dat Israël over ruim 400 nucleaire wapens beschikt. Het instituut maakte bekend dat sommige van Israël's atoombommen krachtige waterstof- of H-bommen zijn. Deze informatie werd onthuld in een artikel geschreven op de officiële webstek van de Amerikaanse luchtmacht, het "USAF Counter-Proliferation Center". Volgens deze bevindingen is Israël hiermede de vijfde grootste nucleaire supermacht ter wereld. Het document is het eerste van een orgaan van het Amerikaanse leger, dat opereert vanuit een militaire basis, dat verslag doet van Israëls hydrogene bommen. Dit aantal nucleaire bommen is het dubbele van vorige schattingen van Israëls nucleair arsenaal. Het artikel gepubliceerd op de internet webplaats van het instituut, werd geschreven door Warner D. Farr, een kolonel op pensioen, die verschillende commando functies had bij het Amerikaanse leger en alsook diende in de Vietnamoorlog en op Amerikaanse bases in heel Europa. Het artikel beschrijft de geschiedenis van de nucleaire wapens van Israël en het ontwikkelingsprogramma en gaat ervan uit dat het bestaan ervan een van de factoren is voor de voortdurende militaire steun vanuit de Verenigde Staten voor Israël. Volgens het document had Israël in 1967 15 atoombommen in haar arsenaal. In 1976 stond het aantal op 15 tot 20 bommen en in 1980 verhoogde dit aantal explosief tot 200. Volgens Farr had Israël in 1997 meer dan 400 nucleaire en hydrogene wapens. Een hydrogene bom is een "opgejaagde" krachtige nucleaire bom die 100 tot 1000 keer sterker is dan een gewone nucleaire bom. Deze bom produceert een enorme hitte en schokgolven die een groot gebied beïnvloeden. Ondanks dit zorgt het voor geringere radioactieve neerslag en besmetting. H-Bommen worden beschouwd als een modern, geavanceerd, subtiel, duur en ingewikkeld wapen om te ontwikkelen. Tot heden het was bekend dat deze tuigen in het bezit waren van de Verenigde Staten, Rusland, Groot-Brittannië, Frankrijk en China.

Het atoomprogramma is zo geheim dat het Israëlische parlement en de bevolking geen controle hebben over de faciliteit. Enkel de eerste minister kent de feiten. Bijna niemand weet wat er gebeurt met het radioactieve afval. Gedumpt op de bodem van de Rode Zee? Begraven in de Negev woestijn? Langzaam barst het debat los in de kranten en in de Knesset, het Israëlische parlement.

De Los Angeles Times meldde in oktober 2003 dat Israël Amerikaanse kruisraketten zo heeft aangepast dat ermee kernkoppen kunnen worden afgeschoten vanuit onderzeeërs.

http://www.carnegieendowment.org/images/npp/israel.jpg



Hierdoor kan Israël nu kernwapens afvuren vanaf
het vaste land, vanuit de zee en vanuit de lucht.

Volgens de Amerikaanse regeringsfunctionarissen is de bekendmaking bedoeld als een waarschuwing
aan het adres van de vijanden van Israël. Ook Iran zou nu binnen het bereik van het leger van Israël komen. (DUTCHFLEET.NET - LOS ANGELES - NHD, 13 oktober 2003)

In november 2005 heeft de Duitse regering ingestemd met de zwaar gesubsidieerde verkoop van ultramoderne Dolphin-onderzeeboten aan de joodse staat. (Der Spiegel en Focus 19 nov 2005). Van de bouwkosten van een miljard euro zou de Duitse regering eenderde zelf dragen. Na de eerste Golfoorlog heeft de regering van de toenmalige bondskanselier Helmut Kohl de verkoop van drie Dolphins vrijwel volledig gefinancierd. De nu te leveren schepen zijn volgens de bladen voorzien van de jongste brandstoftechnologieën, waardoor zij wekenlang onder water kunnen blijven. Met de onderzeeërs kan de joodse staat zijn nucleaire vermogens en capaciteiten voor het vergaren van inlichtingen aanzienlijk uitbreiden. (Expliciet, 21-11-2005, De Telegraaf, Der Spiegel)

Bedreiging voor de volksgezondheid van de eigen Israëlische burgers
In januari 2002 zond de Israëlische commerciële zender Channel 2 een documentaire uit over veiligheidsproblemen in het Negev Nuclear Research Center. De veiligheidsnormen zouden met voeten getreden worden, inspectieverslagen vervalst. Werknemers getuigden over de wantoestanden in het complex. Ze vertelden dat er ooit een groene vloeistof uit de reactor lekte. Een 100-tal personeelsleden kreeg kanker en allerlei andere ziekten. Hun families krijgen geen compensatie, omdat ze officieel niet in een gevaarlijke omgeving werkten.

AIPAC (American Israel Public Affairs Committee), intensieve politiek ten gunste van Israël.

Met allerlei campagnes en strategieën beïnvloedt deze machtige lobbygroep de Amerikaanse publieke opinie en ook de Amerikaanse politici, die blijkbaar een gemakkelijke prooi zijn. De invloed van deze pro-Israël-lobbygroep op de Amerikaanse politiek is zeer groot.
Eén van AIPAC’s prioriteiten is de financiering van het Israëlische ‘defensie’-apparaat. Sinds 1948 ging al meer dan 90 miljard dollar aan giften, leningen of steun in andere vorm naar Israël. Israël is veruit de belangrijkste ontvanger van de zogenaamde ‘Foreign Military Funds’. De gezaghebbende krant, The New York Times, omschreef AIPAC (American Israel Public Affairs Committee) als de belangrijkste organisatie die de relaties tussen VS en Israël beïnvloedt. Dit staat trouwens ook op hun website: http://www.aipac.org

Rond de Palestijnse verkiezingen lanceerde AIPAC een campagne gericht tegen de participatie van Hamas aan de volgende Palestijnse parlementsverkiezingen. Zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden deed wat AIPAC vroeg. Beide parlementen stemden met grote meerderheid een resolutie waarin president Bush gevraagd wordt om de voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas onder druk te zetten om terroristische groepen te bannen van de verkiezingen als ze weigeren te ontwapenen en Israël te erkennen.

Op AIPAC lazen we dat de VS voldoende stemmen heeft om Iran naar de VN Veiligheidsraad te sturen om economische sancties af te dwingen als Iran niet stopt in de wedloop om atoomwapens aan te maken. Reeds in januari 2005 werkte de geheime dienst van Israël aan verdachtmakingen van Iran over de aanmaak van kernwapens. ”Iran is wel degelijk bezig met het ontwikkelen van een atoomwapen-programma, zo heeft de directeur van de Israëlische geheime dienst Mossad vandaag tegenover het de commissie Buitenland en Defensie van het Israëlisch parlement verklaard”. Volgens Mossad-directeur Meir Dagan wordt Iran daarbij zelfs geholpen door Rusland, zo meldt de Israëlische krant Haaretz.
De verdenkingen tegen het Iraanse mullah-regime worden de laatste maanden steeds ernstiger. Vooral Amerika (onder invloed van AIPAC?) hamert op het gevaar van de atoomwapens die Iran in het geheim zou ontwikkelen. Zelf heeft Iran altijd volgehouden alleen voor vreedzame doeleinden met nucleaire projecten bezig te zijn. De Iraanse regering is bereid inspecteurs van het Internationaal Atoomagentschap IAEA toe te laten, maar volgens de Mossad krijgen die inspecteurs lang niet alles te zien.
Vorige week werd bekend dat Amerika mogelijk spionnen in Iran heeft gebracht om de militaire infrastructuur in kaart te brengen. Volgens anonieme bronnen rond het Pentagon bereidt Washington een invasie van Iran voor. Het Witte Huis ontkent. (Publicatiedatum: 24 januari 2005)

Heel het debat rond de kernwapens van Iran is ronduit belachelijk, als niet gelijktijdig Israël gedwongen wordt om zijn nucleaire infrastructuur open te stellen voor controle van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (overeenkomstig res. 487 van de VN-Veiligheidsraad) en om haar kernprogramma voor militaire doeleinden stop te zetten.Een kernmacht dat het Internationaal Recht negeert, dagelijks de mensenrechten schendt, het Internationaal Strafhof negeert, geen controle toelaat van zijn kerninstallaties is gevaarlijk voor de wereld. Waarom wordt Israël niet voor de Veiligheidsraad gebracht? Politici die Israël onvoorwaardelijk blijven steunen, steunen de bezetting en kolonisatie van Palestina en dompelen het Palestijnse volk in de onderontwikkeling. Mogen we dan nog zeggen dat België aan ontwikkelingssamenwerking doet?

Bronnen: OECD, ‘Statistical Annex of the 2003 Development Co-operation Report’. / US Congressional Research Unit, ‘Israel: U.S. Foreign Assistance’, October 2003/ EU, Matrix van EU-hulp aan de Palestijnse Autoriteit. / Israel Aircraft lndustries, www.iai.co.il / De geschiedenis van Israëls kernbommen - Mordechai Vanunu./ www.uitpers.be / nl.wikipedia.org/wiki/Isra%C3%ABl / PEACEHEROES.COM / www.aipac.org /
www.elsevier.nl/nieuws/buitenland/nieuwsbericht/asp/artnr/24065 / jordanie.web-log.nl/log/4174649
webjournalistiek.be/achtergrond/achtergrond.php?achtergrond_id=13 / guardian.co.uk/israel/Story/0,,1664142,00.html
CODIP-ACTIEF

1. Een overzicht sinds september 2000

Gaza - Een recent rapport dat de "barbaarse" werkwijze van de Israëlische bezettingsmacht weergeeft werd vrijgegeven door het nationaal informatie centrum, van de Palestijnse autoriteit. Hierin wordt gesteld dat ten minste 71,470 Palestijnse huizen geheel of gedeeltelijk werden vernield en daarbovenop werden nog eens 645 Palestijnse openbare gebouwen en veiligheidsinstellingen beschadigd gedurende de afgelopen 5 jaar.
Sinds het uitbreken van de intifada in sept.2000, werden 12 scholen en universiteiten verzegeld, en 1125 onderwijsinstellingen werden opgeheven. Daarbij werden ook nog eens 316 scholen en onderwijskantoren gebombardeerd, 43 scholen werden ingericht als militaire barakken in dezelfde periode.
Wat betreft de acties tegen de landbouwsector bevestigt het rapport dat ongeveer 76,867 dunums (1 dunum = 0,1ha) gebulldozerd werden en 1.355.290 bomen werden ontworteld en tienduizenden dieren werden afgemaakt.
Ernstige schade werd toegebracht aan meer dan 16.195 Palestijnse boeren waardoor de werkloosheidsgraad op 26.3% werd gebracht, armoedecijfers bereikten een record van 67.6 %.
Israëlische Apache helikopters voerden meer dan 33.000 luchtbombardementen uit in de Westbank en de Gazastrook tegen alles wat Palestijns was zonder onderscheid.

Ondertussen heeft het Israëlische Ministerie voor Handel en Industrie maandag aangekondigd dat de export van de joodse staat met 10% toenam wat het totaal op 42 miljard dollar bracht. De buitenlandse investeringen bereikten 10 miljard dollar.
Het rapport van het ministerie gaf aan dat de export naar Egypte verdrievoudigd was in 2005 (90 miljoen dollar) vergeleken met het jaar daarvoor.Die toename wordt geweten aan het US geponsorde QIZ akkoord. Algemeen bedroeg de export van Israëlische plastiek naar Arabische landen 41 miljoen dollar, een toename van 10%. (Bron: palestine-info.co.uk)

2. Er zijn 9200 Palestijnen in de Israëlische gevangenissen.
Tijdens 2005 werden er 3495 Palestijnen gevangen genomen, waarvan 400 kinderen. Van de 3495 gevangen zitten er nog 1600 vast en van de 400 kinderen, nog 253. Deze kunnen hun studies niet verder zetten en zijn veroordeeld tot zware straffen, met in begrip van levenslang.

3. CD-rom met didactisch materiaal (lespakketten) , foto’s, kaarten en achtergrondinformatie
De CD-rom ter gelegenheid van het Congres in de EHSAL: ‘ISRAËL-PALESTINA: WAARHEEN?’ is verkrijgbaar bij Codip@skynet.be voor 5,00 EUR excl. portkosten

4. Jesjoeroen België, Joden tegen Zionisme

Jesjoeroen België, Joden tegen Zionisme, verwoordt de compromisloze Rabbijnse afwijzing van het Zionisme en diens Schurkenstaat. Het Zionisme, in al zijn varianten, is voor alles een terroristische aanslag op onze Thora-identiteit. Zionistische roof en bezetting van het Heilig Land zijn slechts mogelijk door imperialistische medeplichtigheid, vooral met de zionistische lobby die in de USA heerst. Jesjoeroen België roept op tot verbreking van de diplomatieke, economische, militaire, culturele en alle andere betrekkingen met de zionistische Schurkenstaat. Jesjoeroen België spreekt zich onvoorwaardelijk uit voor de soevereiniteit van het Palestijnse volk over heel historisch Palestina. Jesjoeroen België geeft voordrachten op aanvraag, studiemateriaal en pamfletten uit.
Contact: Shmiel Mordche BORREMAN, Terliststraat 43, 2018 Antwerpen. Tel/Fax: 03 231 92 64.

5. Boek: De andere kant van Israël, Susan Nathan,
Een joodse vrouw, zionistisch opgevoed, vertrok eind jaren negentig naar Israël. Na enkele jaren vestigde zij zich in de Palestijnse stad Tamra. In haar boek vertelt ze over haar leven, over progressieve joden, over de Palestijnen binnen Israël, maar vooral over haar strijd tot inzicht. Aanbevolen voor iedereen die de kern van de Israëlisch-Palestijnse kwestie wil begrijpen!)! Prijs: 16,00 € excl. Port
kosten (verkrijgbaar bij CODIP)
[img align=left]c:isra.html[/img]

Overzicht Reacties over dit Artikel