De Israelische “apartheid-wegenstructuur” op de Westelijke Jordaanoever
Met geograaf Jan de Jong, adviseur van de PLO Negotiations Affairs Department en Simone Korkus, een Nederlandse journaliste woonachtig in Kedunim, ging Gretta Duisenberg het ontkoppelingsplan van de regering Sharon, m.n. de wegenstructuur en de doorgangsroutes naar de Westelijke Jordaanoever bekijken
De laatse dag in de Bezette Palestijnse gebieden waren een echte eye-opener in negatieve zin.
Samen met geograaf Jan de Jong, adviseur van de PLO Negotiations Affairs Department, en Simone Korkus, een Nederlandse journaliste, woonachtig in Kedunim, gingen we het ontkoppelingsplan van de regering Sharon ,m.n. de wegenstructuur en de doorgangsroutes naar de Westbank bekijken door per auto de nieuwe route te volgen.
[img]http://www.transfloor.nl/uploads/img41efb583445cf.jpg[/img]
Israël heeft een nieuw plan ontwikkeld voor de Westbank. Het zal een paar settlements in de A-zone in het noorden ontmantelen (Homesh, Sanur, Kadim en Ganim), de checkpoints in de Westbank zelf afschaffen,maar de overige settlements in de Westbank juist versterken en uitbreiden.
Hoe doet Israel dat?
Onder meer door een nieuw wegenplan, dat een 'apartheid - wegenstructuur' ontwikkelt. Er is een zeer goed Israelisch wegennet in de Westbank, dat alle settlements met elkaar en met Israel verbindt. Deze wegen -die verboden zijn voor de Palestijnen - lopen dwars door de Westbank en - zoals we zelf hebben gezien - scheiden Palestijnse dorpen en steden van elkaar en eigenaren van hun land. Israel heeft een tweede Palestijns
Wegennet ontworpen; zeer bochtige, bijna onbegaanbare smalle weggetjes, die om de Israelische wegen of door tunnels onder die wegen doorlopen. Het probleem voor vele Palestijnse dorpen is dat het hun reistijd verviervoudigt. Wij hebben gezien dat een boer, die in Biddu (tien minuten buiten de stad Jeruzalem ) woont en zijn groenten aan Israël wil verkopen, vier uur of meer moet reizen om in Ramallah te komen, waar hij misschien via een checkpoint zijn goederen naar Israël kan vervoeren. De wegen zijn ook totaal ongeschikt voor vrachtwagens. De conclusie van De Jong is, dat vele dorpen in een soortgelijke situatie als Biddu, economisch ten onder gaan. Door de lange en moeilijke reistijd wordt transport erg duur en bestaat de kans, dat de goederen tijdens het transport al verrotten. Dus de Palestijnen zullen niet kunnen concurreren met de goedkopere Israëlische producten. Bovendien zijn deze dorpen onaantrekkelijke woonplaatsen geworden omdat ze geïsoleerd zijn en je voor een eenvoudige boodschap uren moet reizen. De logische volgende stap is volgens Jan de Jong dat deze dorpen leeglopen omdat de Palestijnse bewoners naar de stad zullen trekken. Dit opent de weg voor Israël om de nabij gelegen Israëlische vestigingen verder uit te breiden. Het is een soort uitrook techniek (ethnic cleansing!)
Israel heeft voor dit nieuwe plan fondsen gevraagd van de Wereldbank die bestemd zijn voor de ontwikkeling van de Palestijnse infrastructuur. Dit is door de Wereldbank gelukkig afgewezen.
Uit de plannen blijkt dat Israel niet denkt aan disengagement van de Westbank- ook een twee staten concept is in deze samenhang ondenkbaar - maar juist versterking en uitbreiding van zijn aanwezigheid in de Westbank.
Zoals de adviseur van Sharon, Dov Weissglas zei: "Het disengagementplan is slechts formaldehyde om het vredesproces op de hele lange termijn te schuiven”.
Met deze nieuwe plannen, die waarschijnlijk in Nederland en Europa nog niet bekend zijn, kan Sharon rustig doorgaan met het optrekken van zijn rookgordijn door zgn. met zijn terugtrekkingsplan uit Gaza bezig te zijn en zoals altijd iedereen een rad voor ogen te draaien,maar het zou iedereen, alle Regeringsleiders in het bijzonder, ook Amerika, nu toch duidelijk moeten worden niet te letten op hetgeen Sharon zegt maar eenvoudig naar de feiten op de grond te kijken
Datzelfde geldt ook voor zijn houding t.o.v. de nieuw democratisch gekozen Leider in de Arabische Wereld Abu Mazen(Mahmoud Abbas). Door hem, zelfs voor zijn beëdiging al verantwoordelijk te houden voor de aanslagen en verder iedere onderhandeling over vrede af te slaan, is Sharon begonnen Abu Mazen op dezelfde wijze te behandelen als hij Yasser Arafat behandelde, onder het mom van het ontbreken van een gesprekspartner.
Europa heeft de morele verantwoordelijkheid Sharon aan de onderhandelingstafel te krijgen. Met militaire overmacht en machtsvertoon zal er nooit vrede komen.
’s Avonds was er nog een laatste gesprek met Jamal Juma’a ( Anti-Wall Campaign Pengon) over onze nieuwe actie tegen de bouw van de Apartheidsmuur.
