Column Astrid Essed over het ICJ-Advies

De politieke implicaties van het ICJ-advies inzake de Israelische Muurbouw
>
>
> Inleiding:
>
>
> Naar aanleiding van het feit, dat de Algemene Vergadering van de VN met
> grote meerderheid van stemmen [150 waaronder de voltallige EU voor, 6
> waaronder de VS en Australie tegen en 10 onthoudingen] in een recentelijk
> aangenomen resolutie het dd 9-7 uitgebrachte advies van het Internationaal
> Gerechtshof in Den Haag heeft overgenomen en in dat kader Israel gevraagd
> heeft het reeds gebouwde muurgedeelte in de bezette Palestijnse Westelijke
> Jordaanoever ongedaan te maken is het van belang zowel de recente
> voorgeschiedenis van de Muurbouw als de hieraan verbonden
> politiek-humanitaire implicaties nog eens de revue te laten passeren.
>
> A Voorgeschiedenis:
>
> In juni 2002, een maand na de beeindiging van het eerste grote Israelische
> militaire offensief in de bezette Palestijnse gebieden, hetgeen gepaard
was
> gegaan met een groot aantal door het Israelische leger gepleegde
> mensenrechtenschendingen cq oorlogsmisdaden, gaf de Israelische regering
het
> startsein voor de bouw van de Israelische Muur met als doel het
verhinderen
> van zelfmoordaanslagen op Israelische burgers.
>
> 1 Geografische loop muur:
>
> Al spoedig werd echter duidelijk, dat deze door Israel gestarte Muurbouw
> niet zoals aanvankelijk was aangekondigd langs de Groene Lijn liep [de
> officiele grens tussen Israel en de door Israel bezette Palestijnse
> gebieden], maar diep door bezet Palestijns gebied sneed.
> Politiek gezien impliceerde dit de de facto annexatie van de bezette
> Palestijnse gebieden, hetgeen een flagrante schending was van de in 1967
> aangenomen VN-Veiligheidsresolutie 242, die Israel ertoe opriep zich uit
de
> in de juni-oorlog veroverde gebieden terug te trekken waaronder o.a. uit
de
> bezette Palestijnse gebieden.
> Daarenboven impliceerde deze Muurloopdoor bezet gebied in de praktijk een
> ernstige schending van de mensenrechten van de bezette Palestijnse
> bevolking.
>
> 2 Humanitaire consequenties Muurbouw:
>
> Bij deze Muurbouw is er sprake van een drietal factoren, die hebben geleid
> tot ernstige humanitaire noodsituaties onder de Palestijnen.
> In de eerste plaats is bij de directe muurbouw er sprake van zowel het
> vernietigen van landbouwgronden als huizen en winkels, waardoor
> tienduizenden Palestijnen van hun basis-inkomsten beroofd werden, hetgeen
> niet alleen in strijd is met de hoofdverantwoordelijkheid van Israel als
> bezettende macht voor de veiligheid, het welzijn en de welvaart van de
> bezette bevolking[4e Conventie van Geneve], maar daarenboven met artikel
53
> van de 4e Conventie van Geneve, dat onteigeningen van de bezittingen van
> ''beschermde personen'' [mensen, die leven onder een bezetting] verbiedt.
> Het bijkomende gevolg van deze onteigeningen is vaak het massaal
wegtrekken
> van de Palestijnse bevolking naar andere gebieden, aangezien hun woon en
> leefmogelijkheden in het betrokken gebied onmogelijk zijn geworden,
hetgeen
> de facto neerkomt op het verdrijven van de bevolking, hetgeen een ernstige
> schending is van het Internationaal Recht.
>
> Een ander verschijnsel zijn de zogenaamde enclaves, hetgeen impliceert,
dat
> Palestijnse steden en gebieden geheel of vrijwel geheel omsloten zijn door
> de Muur, waardoor het Palestijnen vanwege de zeer stringente controle door
> het Israelische leger vrijwel onmogelijk gemaakt wordt om toegang te
krijgen
> tot hun landbouwgronden, sociaal-medische voorzieningen en scholen,
hetgeen
> niet alleen vanuit sociaal-humanitair standpunt onacceptabel is, maar
tevens
> een ernstige schending is van het recht op bewegingsvrijheid voor mensen,
> woonachtig in de bezette gebieden [artikel 43 van de Haagse Conventie van
> 1907 en artikel 12 van het Internationale Convenant van Burgerlijke en
> Politieke Rechten]
> Een sprekend voorbeeld hiervan is de tot enclave gemaakte Palestijnse stad
> Qalqilya [38.000 inwoners], waarbij nog afgezien van de humanitaire nood
van
> de ingezetenen zelf eveneens de ingezetenen van een aantal omliggende
dorpen
> woden getroffen vanwege hun economische afhankelijkheid van Qalqilya.
>
> Volgens gegevens van de Isarelische mensenrechtenorgaanisatie B'tselem
zijn
> er meer dan 875.000 Palestijnen het slachtoffer van ontoegankelijkheid tot
> hun landbouwgronden en sociaal-medische voorzieningen, hetzij door
enclaves,
> hetzij vanwege het feit, dat hun landbouwgronden gelegen zijn aan de
andere
> zijde van de Muur.
>
> 3 Nederzettingen:
>
> Een ander belangrijk gevolg van deze Muurbouw is de annexatie van 66 van
de
> 124 op de bezette Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem aanwezige
> nederzettingen, in het geheel bestaande uit 322.800 bewoners.
> Deze in bezet gebied gestichte nedrezsettingen, die bovendien tot stand
> gekomen zijn door grootschalige Palestijnse landonteigeningen, zijn
illegaal
> volgens het Internationaal Recht, dat stelt, dat het verboden is delen van
> de bevolking uit het bezettende land over te brengen naar bezet gebied
> [artikel 49, 4e Conventie van Geneve]
> Een en ander is eveneens bekrachtigd in twee VN-Veiligheidsraadsresoluties
> de nrs. 446 en 452 dd 1979, waarin Israel werd opgeroepen de
> nederzettingenbouw te staken en alle in bezet gebied bestaande
> nederzettingen te ontmantelen.
> Deze door de Muurbouw tot stand gekomen de facto annexatie van de
> nederzettingen is dus eveneens een ernstige schending van het
Internationaal
> Recht.
>
> B Internationale kritiek:
>
> Uiteraard bleef internationale kritiek op de Isarelische Muurbouw niet
uit,
> niet alleen van de kant van mensenrechtenorganisaties en het Rode Kruis,
> maar ook van de kant van een groot aantal regeringsleiders, de EU en de
> Secretaris Generaal van de VN, Kofi Annan.
> Naar aanleiding hiervan werd op 21 october 2003 een resolutie aangenomen
[ES
> 10/13] door de Algemene Vergadering van de VN, waarbij de Muurbouw in
bezet
> Palestijns gebied werd veroordeeld als zijnde strijdig met het
> Internationaal Recht.
> Twee maanden later verzocht bovendien de Algemene Vergadering van de VN in
> een nieuwe resolutie [ES 10/14] het Internationaal Hof van Justitie in Den
> Haag de Isarelische Muurbouw in ene adviserende uitspraak te toetsen aan
de
> bepalingen van het Internationaal Recht
>
> 1 Israelisch standpunt:
>
> Het Israelische politieke verweer op deze internationale kritiek was
> gebaseerd op het feit, dat Israel van mening was gerechtigd te zijn zich
te
> verdedigen tegen potentiele toekomstige zelfmoordaanslagen op Israelische
> burgers, waarbij het zich juridisch gezien beriep op haar recht op
> zelfverdediging, uiteraard het feit negerend dat deze zelfmoordaanslagen,
> hoe verwerpelijk ook, het regelrecht gevolg zijn van de Israelische
> weigering, resolutie 242 te willen implementeren en de bezetting en de
> nederzettingenpolitiek met daaraan inherent de talloze
> mensenrechtenschendingen te willen opheffen ondanks ale oproepen van de
> international gemeenschap in dezen.
>
> De internationale gemeenschap echter bestrijdt niet Israel's recht op
> zelfverdediging, maar slechts het feit, dat de Muurbouw diep in bezet
> Palestijns gebied sneed, hetgeen in strijd is met het Internationaal
Recht.
> Een en ander was uiteindelijk eveneens bepalend was voor het advies van
het
> Internationaal Gerechtshof aan de Algemene Vergadering, dat met name op
> grond van de Israelische Muurbouw in bezet Palestijns gebied de
adviserende
> mening aan de VN-Algemene Vergadering gaf, dat Israel de Muur moest
> afbreken en financiele schadeloossteling moest betalen aan alle door de
> Muurbouw gedupeerde Palestijnen.
>
> 2 Muurbouw op de Groene Lijn:
>
> Hoewel het tot de internationale concensus schijnt te behoren, slechts de
> Muurbouw in bezet Palestijns gebied te veroordelen, maar eventueel wel de
> Muurbouw langs de Groene Lijn te willen sanctionneren, ben ik een andere
> mening toegedaan, die met jurisdictie onderbouwd kan worden.
> Met de Muurbouw op de Groene Lijn wordt het namelijm duizenden
Palestijnen,
> die in Israel werkzaam zijn, onmogelijk gemaakt in hun dagelijkse
> levensbehoeften te voorzien, hetgeen een schending is van het
Internationaal
> Recht [4e Conventie van Geneve] volgenw welke Israel als bezettende macht
> hoofdverantwoordelijk voor de veiligheid, de welvaart en het welzijn van
de
> bezette Palestijnse bevolking.
> Bovendien speelt in dezen een belangrijke rol het feit, dat Israel nooit
> serieuze pogingen heeft ondernomen economische voorwaarden te scheppen
voor
> een elementair welvaartsniveau van de bezette Palestijnse bevolking.
>
> 3 Israel's reactie op de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof:
>
> Zoals inmiddels bekend is geworden, heeft Israel de uitspraak van het
> Internationaal Gerechtshof naast zich neergelegd met als argument, dat het
> Hof niet bevoegd zou zijn.
> Uiteraard snijdt een dergelijke bewering geen enkel hout, aangezien het
hier
> en advies betreft, gedaan door het hoogste internationale rechtsorgaan
> [evenals het Internationaal Strafhof] aan een van de vier hoofdorganen
van
> de VN [de Algemene Vergadering]
> Helaas echter gaat van deze uitspraak [die slechts een advies is aan de
> Algemene Vergadering] geen bindende rechtskracht uit.
>
>
> C Politieke pressie op Israel ter realisering van de uitspraak van het
> Internationaal Gerechtshof:
>
> Hoewel de Algemene Vergadering gehoor heeft gegeven aan de oproep van het
> Internationaal Gerechtshof, tot verdere actie richting Muurbouw over te
> gaan, zijn de resoluties van de Algemene Vergadering als zodanig niet
> bindend, in tegenstelling tot VN-Veiligheidsraadsresoluties.
> Uit het stemmingsgedrag in de Algemene Vergadering van met name de
> traditionele bondgenoot van Israel de VS is echter de af te leiden, dat
> een resolutie door de eveneens tot actie opgeroepen VN-Veiligheidsraad
> weinig of geen kans maakt, aangezien deze vrijwel zeker door een Amerkaans
> veto getroffen wordt.
> In dezen is het hoopgevend, dat de EU, die eerst gekant was tegen een
advies
> door het Internationaal Gerechtshof, zich nu unaniem achter de Algemene
> Vergaderingsresolutie geschaard heeft.
>
> Het is dan ook te hopen, dat de EU ten langen leste een van de VS
> onafhankelijke Midden-Oostenpolitiek gaat voeren en eventueel via
> economische sancties in de vorm van het opzeggen van het Associatieverdrag
> met Israel haar kritische stemmingsgedrag in de Algemene Vergadering in
> daden omzet.
>
>
> Astrid Essed
>Sympathisant Stop de Bezetting
>
>

Overzicht Reacties over dit Artikel