Vlammen voor de Vrijheid van Kwaliteit.
Reageer (1)Onze media en vrijheid van meningsuiting over Israël, en verse blunders bij de VARA.
Door: Serge van Erkelens, Nijmegen, 12 dec 2008.
Het blijft een rampversie van Sesamstraat, de Nederlandse media over de Israëlische kwestie. Als er dus een “Dag van de Mensenrechten” is, dan weet je al bijna zeker dat het niet de vraag wordt óf-, maar hóe de Palestijnse ellende precies ‘verkloot’ gaat worden? Dat is op 4-5 mei ook al zo, en verder bij elke gelegenheid waarbij die ter sprake is. De kwestie hoort er bij, maar iedereen voelt zich ‘verdomd ongemakkelijk’, en uiteindelijk komt er niets van terecht. De kwaliteit is als van een vehikel uit de jaren vijftig, met defecte ontsteking. De motor draait twee slagen, en daarna is het weer een maand sleutelen. Geen vlam in de pijp in onze media.
Voor echte vlammen, echte waarachtigheid, echte gezonde analyses, en echte discussies, moet je uitwijken naar de periferie: de organisaties van joden, christenen, moslims, humanisten e.a, die in de Nederlandse media nauwelijks aandacht krijgen: Een Ander Joods Geluid, United Civilians for Peace, het Nederlands Palestina Komitee, of de Werkgroep Keerpunt, die allen uitstekende nieuwsbrieven hebben. Of Stop de Bezetting, van Agt, Arjan’s Electronicintifada, of VrouweninhetZwart e.a. Wereldwijd zijn er van die groepen, en er is grote eensgezindheid.
Wie die kwaliteit eenmaal gewend is, kijkt naar de Nederlandse media, alsof je nog even beleefd terug op ziekenbezoek gaat bij Tante Mediatruus, om te zien of alles nog goed gaat?
Zo had de VARA in het kader van de mensenrechtendag op 10 dec het programma “Vlammen voor de Vrijheid”, naar de gelijknamige en gelijktijdige actie van Amnesty Nederland.
Gekozen werd het thema “Recht op Vrije Meningsuiting”. Dat was al pikant, omdat bij ons in de afgelopen jaren vooral het recht op uiting van smakeloze mening over moslims verdedigd is (ongeveer zoals bij porno). En die meningen ontstaan mede door Palestijns verzetsgeweld. Wat meldt het VARA-programma nu over de vrijheid van meningsuiting van Palestijnen, die mede dankzij westers beleid grootschalig en zwaar onderdrukt wordt? Niets.
Elke vrouwenorganisatie uit Iran krijgt hier meteen aandacht en bijval, maar je moet geen Palestijn zijn. Ja, soms zie je iets over onderdrukking van vrouwen, homo’s en christenen door Palestijnse ‘fundies’, maar dat al die homo’s vrouwen en christenen 20x zoveel lijden onder de Israëlische onderdrukking, dat lees je nooit ergens. Onze media zijn echt ontspoord. Als Christus terug op aarde zou komen als Palestijn, dan maakte die geen schijn van kans.
Toch bleek via internet, dat Gretta Duisenberg uitgenodigd geweest was. Maar Guess What? Natuurlijk weer gedonder. Ze mocht in 45 seconden een stellingname neerzetten, maar die werd afgekeurd. Breekpunt was haar stelling, dat Verhagen dezelfde soort leugens over de kwestie verkoopt, als Israël dat zelf doet. Is dat al een probleem? Geef me een paar A4tjes, en ik toon aan dat Verhagen en zijn voorganger Ben Bot notoire leugenaars in de kwestie zijn, en dat het jarenlange Nederlandse beleid enkel bijdraagt aan het voortduren van het conflict daar.
De stelling is echt verdedigbaar, en dus toelaatbaar, ook al moet het debat elders plaatsvinden.
Maar dat is natuurlijk ‘niet leuk’ in een programma, dat beoogt om voor de buis en bij de CV de menselijke eensgezindheid te bevorderen via begaan-zijn met misstanden in Verweggistan.
Het mocht dus niet van Maartje Noorman van de VARA. Dit was eh..‘te politiek’. Bovendien werd ineens aangevoerd, dat er geen weerwoord op gegeven kon worden. Kennelijk mogen er geen stellingen inzake de kwestie Israël geponeerd worden, als er niet iemand bij zit die onmiddellijk kan ingrijpen, zodra het ongemakkelijk wordt. Mensenrechten moet leuk blijven.
Duisenberg kreeg dus geen gelegenheid bij de VARA om haar mening te uiten, vanwege de een of andere betutteljuffrouw, die voor haar bepaalde wat toelaatbaar was, en wat niet.
De VARA had in het kader van het “vlammen voor de vrijheid van de vrije meningsuiting” dus hooguit een waakvlam voor de Palestijnen aan, die ook nog snel gedoofd moet worden, alsof het Nederlandse publiek een onverantwoorde puber is met een rotje in zijn hand.
Graag geef ik hieronder een reeks gepeperde opmerkingen over het onderwerp “Het Recht op Vrije Meningsuiting, en Palestijns lijden”. Eerst over de onderdrukking van de meningsuiting van Palestijnen in Palestina. Dan over misstanden in Nederlandse media rond meningsuiting en Palestijnen. Daarna over het grootste schandaal inzake de vrijheid van meningsuiting in Nederland in de 21ste eeuw, dat ironisch genoeg ook verband had met mevr. Duisenberg.
1. Vrije meningsuiting van Palestijnen in- en om Israël?
Stelde Israël nou 5 of 10 jaar gevangenisstraf op het ‘praten over politiek’ in de bezette gebieden? Ik weet ook de periode niet meer. Mogelijk hield het pas op sinds Oslo in 1993.
Vrijheid van meningsuiting van Palestijnen in de Israëlische gevangenissen? Die worden vaak zonder behoorlijk proces, of zelfs zonder beschuldiging opgesloten. Daarna doet hun mening daar over er bij niemand nog toe. Daar heeft Amnesty ook nauwelijks nog een rol bij.
Vrijheid van mening voor politici in het Israëlische Parlement? Opkomen voor internationaal erkende rechten van Palestijnen, blijkt al regelmatig tot grote commotie en dreigementen te leiden, omdat dit “in strijd met de zionistische grondslag van de staat” zou zijn.
Vrijheid van meningsuiting voor de democratisch gekozen leden van Hamas in het Palestijnse parlement? Die verdwenen bijna allemaal meteen in Israëlische gevangenissen. Dus enkel, omdat ze gekozen waren voor een job van professionele meningsuiting, en het lidmaatschap van Hamas hen blijkbaar automatisch per definitie medeschuldig maakte aan terreurdaden.
Vrijheid van meningsuiting van deze gekozen Hamasleden - wettelijke vertegenwoordigers van de Palestijnen - in het ‘Vredesproces’? Op hun WC, zult u bedoelen. Deze met absolute meerderheid gekozen partij wordt niet eens toegelaten tot het vredesproces, laat staan dat hen toegestaan wordt daar enige mening te uiten. En dat heeft de instemming van Verhagen.
Vrijheid van meningsuiting bij je huwelijkspartner in bed? Niet in Israël, tenminste niet als de een jood is, en de ander Palestijn. Een huwelijk kan niet, en samenleven is verboden. Hobby’s zoals samen praten in bed mag je in het buitenland gaan uitoefenen.
Kilo’s Palestijnse mening (of gaan die per baal?) komen uiteindelijk terecht in de rapporten van de vele mensenrechtenorganisaties, die allemaal genegeerd worden door Verhagen, die vervolgens via de Europese Raad medeverantwoordelijk is voor een voorstel tot een upgrade, die van Israël al bijna een Europese staat maken. Zelfs de doortimmerde meningen van die organisaties krijgen van Verhagen nog geen kans, laat staan die van de Palestijnen zelf.
Heerste er binnen het getto van Warschau ook geen ‘vrijheid van meningsuiting’? Nou, die is er ook volop in de Palestijnse enclaves, waar van de ene nog harder een openluchtgevangenis gemaakt wordt, dan van de andere. Happy talking! Oases van meningsvrijheid.
Vrijheid van meningsuiting tegen een kolonist, die misdadige dingen doet? Ja hoor, maar dat kost je onder het wakende oog van politie of militairen dan wel je tanden of je botten. En het heeft pas consequenties, als die je door het hoofd schiet, Dan krijgt die misschien 4 maanden gevangenisstraf, waarvan niemand van weet hoeveel daar werkelijk van uitgezeten worden?
Israëlische burgers, die van origine Palestijns zijn, hebben de vrijheid van tegendemuur-uiting bij Israëlische instanties, die hen constant van het kastje naar de muur sturen, voor welke van de vele serieuze klachten dan ook. Ook na grove schendingen van mensenrechten.
Palestijnen hebben precies dezelfde grote vrijheid van meningsuiting, als geiten. Ze hebben alle vrijheid om te zeggen wat ze willen over moorden, mishandelingen, onteigeningen, vernederingen, verdrijvingen, in de fik gestoken boomgaarden, collectieve straffen, moeders die gedwongen worden in het zand te bevallen, verdwenen zonen, hongerende kinderen, martelingen in gevangenissen, verdreven christenen, getraumatiseerde dochters, enz..
Maar wel op eigen risico, als daar een Israelische kolonist of militair e.a. bij is.
Zijn dat redenen genoeg om Gretta Duisenberg daar ongestoord wat opmerkingen over te laten maken? En om alvast wat stevige kritiek op Verhagen of westers beleid te uiten?
2. Vrije meningsuiting door- of over Palestijnen in Nederlandse media?
De dag na st. Juttemis, zult u bedoelen. President Perez kreeg een compleet programma met misleidende oneliners. Netanyahu kon hier eindeloos door gaan met zijn propaganda. Olmert en Livni kunnen voor volle zalen met journalisten zeggen wat ze willen. Maar van al die zeer intelligente Palestijnen zoals Barghouti of Ashrawi zie je bijna niemand in onze media.
Nederlanders, wiens mening volop te zien was: Naftaniel, Evers, leon de Winter, en een sliert van Islamhaters, die de normen die ze voor Israël hanteren wonderwel nooit op de Palestijnen toepassen: dat zijn de ‘verdedigers van de beschaving’, die in hun verhalen voortdurend de schendingen van Palestijnse mensenrechten wegredeneren. Voor dat soort meningsuiting is hier voortdurend veel ruimte, gefinancierd en al door de Nederlandse belastingbetaler.De vrijheid van meningsuiting zorgt hier voor het doorgeven van een complete cultus van lasterlijke en demoniserende meningen over Palestijnen: het zijn antisemieten, criminelen, terroristen, barbaren, ordeverstoorders, onderdrukkers, extremistische religieuzen, enz.
Maar van bovengenoemde organisaties, die de Palestijnen gewoon als mensen beschouwen, en joden en moslims op dezelfde manier beoordelen, zie je bijna niemand in de media.
Dit trekt ook de nieuwsvoorziening mee. Termen zoals ‘de terroristische Hamas’ zijn een automatisme geworden, zeker nu de Europese top, die ondanks diens kritiek grotendeels tot de Israëllobby gerekend kan worden, Hamas op de terroristenlijst zette. Er zijn veel miskleunen.
Zelfs het Journaal bijvoorbeeld, dat godzijdank wel beter wordt, sprak dit jaar nog bij een verhaal over uitbrekende hongerende moeders, die naar Egypte wilden voor eten, over ‘militante Palestijnen die het hek vernielden’. Ik protesteerde, en het Journaal gaf ruiterlijk toe, dat er spaanders vallen bij hun berichtgeving. Maar bijv. Eddo Rosenthal - tientallen jaren onze correspondent - sprak niet eens Arabisch, en zat in Tel Aviv of Jeruzalem, waar Palestijnen niet voor meningsuiting heen kunnen. Palestijnse mening krijgt hier niet veel kans.
Hoeveel kans krijgen Palestijnen hier? NOVA (Polak) vermijdt het onderwerp als de ziekte. Knevel weet niet hoe een Palestijn er uit ziet. Pauw&Witteman negeert de zaak consequent. Overal blijken Israëlfanaten te zitten: Frits Barend, Loretta Schijver, Henny Huisman, e.a.. Eenvandaag produceert niets. Buitenhof, forget it. Wel lof voor de menselijkheid van Aart Zeeman en soms de VPRO, en gelukkig begint het Journaal wat realistischer te worden.
Maar de bekende Palestijnse woordvoerder Tariq Shadid vertrekt na jaren uit Nederland, omdat hier niets een kans krijgt, en de meningsvorming hier geen millimeter opschiet.
Hoe zit het met de vrijheid van meningsuiting van bezorgde Nederlanders, die een probleem hebben met de 41 jaar van schendingen van Landrechten, Mensenrechten, en de 4e Conventie van Geneve, nota bene met een ondersteunende Nederlandse en Europese rol daarbij?
Die mogen onderhand een eigen krant gaan uitgeven, en een eigen TV-kanaal organiseren, want er is nauwelijks een medium in Nederland, dat daar echte aandacht aan durft te besteden.
Vergelijk onze media eens met Al Jazeera English? Daar wordt niet vaak aan gerefereerd, omdat het ervan verdacht wordt pro-Palestijns te zijn. Maar hun programma’s over de zaak blijken uiterst objectief en degelijk opgezet, met grote diepgang. De Nederlandse media halen die kwaliteit zelfs bij benadering nog niet..
En wonderwel blijken alle verhalen, normen, en eisen die de Arabieren laten zien, eigenlijk helemaal gedekt te zijn door de westerse VN-beginselen. In hun visies krijgen Israeli’s en Palestijnen wat hen toekomt, net als andere volkeren. Heel normaal en objectief dus, en je ziet niets van opgeklopte verhalen, of demonisering van Joden. Dat geldt ook voor ons Nederlands Palestina Komitee. En je ziet het ook bij de Marokkanen hier. Het is eigenlijk heel Nederlands allemaal, met veel common sense: ze constateren dat er een conflict tussen volkeren is, en verkondigen dan meningen, die goed passen bij de VN-principes. Van daar uit bespreken ze dan de schendingen, het proces van de oplossing, en de moeilijkheden.
Hoezo is dit Pro-Palestijns? Ik heb nog geen Arabier iets raars horen zeggen. Geen dubieuze Koranspreuken, of discutabele conclusies daar uit. Het is allemaal helder en logisch, en past naadloos bij het soort denken over bezetting, zoals dat bij ons na WO II ook bestond.
Hier ligt precies het probleem met de Nederlandse media. Die doen dat niet meer. Ze weten ook niet meer hoe dat moet. Ze verdelen de zaak in pro-Israëlisch en pro-Palestijns, en doen dan van allebei wat, en menen dan een gulden middenweg gevonden te hebben. Diverse media formuleren het ook letterlijk zo: ach, zolang je maar een beetje tussen de kritiek van ‘beide partijen’ gaat zitten, zit je wel ongeveer goed en objectief. Dit is volkomen normloos.
In feite bestaat er geen ‘pro-Palestijns’. Maar er bestaat wél ‘pro-Israëlisch’, te herkennen aan de afwijkingen van de gebruikelijke evenwichtige VN-beginselen voor dit soort conflicten.
Die Arabieren begrijpen de lessen die wij van WO II leerden vaak ook beter dan wij. Bij grootschalige schendingen van die beginselen gaat het niet over ‘politiek’ of ‘partijen’, maar over misdaden, en wel door regeringen. De grootste misdaad is bijvoorbeeld de bezetting zelf.
De beginselen zijn ook speciaal gemaakt om mensen als Minister Verhagen op aan te spreken, en op af te rekenen. Verhagen wijkt in het beleid vaak aanzienlijk af van de vredesbeginselen, maar werpt zich wel op als moraalridder in de zaak. Dat zal ongetwijfeld de hoofdreden zijn, waarom Duisenberg Verhagen ervan beschuldigd een notoire leugenaar te zijn.
Ook in discussieprogramma’s worden bij voorkeur ‘beide partijen’ uitgenodigd. Persoonlijk vind ik dat misplaatst. Het gaat hier niet om een spel of een conflict tussen partijen, maar vooral om grootschalige en langdurige schendingen van VN-beginselen, die zeer veel leed veroorzaken. Dat is geen zaak van partijen, maar een internationale misstand, en ook nog met enorme internationale consequenties. Normaal interview je dan eerst de slachtoffers en de westerse analisten die zich er in verdiept hebben. Pas dan geef je ook kansen aan degenen, die volgens de VN-beginselen als ‘dader’ aangemerkt worden, en diens aanhang. In Nederland is dat vooral andersom gebeurd. Dat heeft de zaak dermate vertroebeld, dat vele Nederlanders na al die jaren van informatie geen idee meer hebben van, hoe die zaak in elkaar zit?
De slachtoffers zijn bijna allemaal Palestijns, ook al hebben ze in Israël ‘last’. De westerse analisten, die zich vanuit betrokkenheid goed verdiept hebben in de zaak, en proberen echt objectief naar beide partijen te kijken, zitten grotendeels bij bovengenoemde organisaties.
Resteert de pro-Israëlgroep en de Israëllobby, die grotendeels misleid zijn door geschiedvervalsing, en misleiding rond de oorzaken van het geweld. Velen zijn makkelijk te herkennen. Hun fraaie moraal wordt enkel op éen partij toegepast. Ze negeren de oorzaken van het geweld. Ze doen erg hun best de aandacht af te leiden van de schendingen en het leed. Ze demoniseren en lasteren bij het leven. En ze produceren complexe theorieën, waarin eigenlijk nooit iets duidelijk wordt, en die nooit in de richting van een oplossing gaan. De Israëllobby lijkt juist te willen voorkomen, dat er gezonde discussies plaats vinden, omdat duidelijkheid over de zaak, onvermijdelijk tot een hardere aanpak van Israël gaat leiden.
We hebben die Israëllobby helemaal niet nodig in de discussies. Nederland weet absoluut voldoende van Israël en de joodse geschiedenis, om die belangen in de discussie mee te kunnen nemen, en hebben daar affiniteit genoeg mee.
Geen wonder ook, dat Gretta Duisenberg weigert om met die mensen in een programma te zitten. Dat schiet niet op, en levert niets op. Als de media niet meer ruimte bieden aan die analisten, en niet zorgt voor interviewers, die bereid zijn de pijnlijke hoofdzaken te erkennen en centraal te stellen, dan blijft Nederland de ‘achterlijke Jantje’ in die kwestie.
3. Over het grootste schandaal in Nederland rond de vrijheid van meningsuiting.
Verweggistan? Nou, wij kunnen er ook wat van. Ik wist niet dat het uiten van een simpele en respectabele mening in Nederland zó veel rotte vis kon doen opspuiten vanuit de poriën der beerputten van het Nederlandse gedachtegoed.
Rond 2002 hing Gretta Duisenberg een Palestijnse vlag buiten, en verdedigde, dat er óok naar het lijden van de Palestijnen gekeken moest worden. Die mening, dat was echt alles.
Dat leverde vier maanden lang allerlei hetzerige kritiek en laster en gegil over antisemitisme op, die in onze media volop de kans kregen. Ik heb internet nog afgespeurd om te zien of ze ‘nog meer gedaan’ had, maar kon in die lasterverhalen niets concreets vinden. Maar niemand protesteerde tegen dit soort lage aanvallen op deze gezonde vrije meningsuiting, of tegen de ruimte die de media daar voor gaven.
Toen organiseerde ze een petitie, waar ze 6 duizend handtekeningen voor kreeg. Dat was wat weinig, en dus vroeg iemand, waar ze naar streefde? “6 miljoen” zei ze vastberaden grappend.
Je gelooft het niet, maar deze meningsuiting heeft 5 maanden lang een stortvloed van gegil over antisemitisme opgeleverd. Zelfs het Simon Wiesenthal Center in New York werd daar voor gemobiliseerd. (Vermoedelijk werk van het CIDI) De media bleven maar aandacht aan schenken aan deze flauwe kul. TV, kranten, Teletekst, scheldpartijen op websites e.a. De Palestijnen kwamen nauwelijks aan bod: iedereen wilde het fijne van die ‘6 miljoen’ weten.
Als criticus van Israël moet je dus niet per ongeluk het getal van de Holocaust noemen, want dan presenteren onze media dat op de voorpagina als schokkende meningsuiting.
Rond 2004 of zo, zei ze dat de bezetting van Palestina ernstiger was dan onze bezetting in WO II, daargelaten de Jodenvervolging. (Dat is feitelijk juist). Er kwamen maar liefst dríe Nederlandse toppolitici voor opdraven, om verontwaardigd te verklaren dat die meningsuiting “absolúut ontoelaatbaar” was: Balkenende, de Hoop Scheffer, en ik meen Donner.
Er gebeurde nog veel meer. Haar man werd bijna te toegang tot Monaco ontzegd. Er was intimidatie met een rondcirkelend vliegtuigje. Er waren doodsbedreigingen, waar hier verder niemand op reageerde. Er werd een kolossale Israëlische vlag over hun huis gehangen. Op internet werd er ontstellend over haar gelogen en gelasterd, en over antisemitisme gezeurd.
Het doel was vrij duidelijk. Het was een signaal. Je moet als bekende Nederlander niet iets ten gunste van Palestijnen zeggen, want dan overkomt je dít! Dat is een uit de VS overgewaaide trend, waar ook al geen politicus zijn mond durft open te doen. Iedereen wordt gepakt, waar dat kan. In de VS bestaat nauwelijks nog vrije meningsuiting over Israël. Dat kost je meteen je positie in de media of de politiek. En daar lijkt het in Europa ook al sterk op.
Het ging hier dus over een complete campagne, bedoeld om prominenten de mond te snoeren, ofwel over een aanval op de vrijheid van meningsuiting, waar zelfs de media en de Nederlandse regering nog een bijdrage aan leveren! En het ging bij die mening nota bene om een protest tegen grootschalig geweld, waar ook nog een Europees aandeel in is..
Vergelijk dit met de Deense Cartoons, die wereldwijd onder moslims commotie veroorzaakte.
In die meningsuiting wordt o.a. het Palestijnse verzetsgeweld verklaard als het gevolg van ‘de gewelddadige inslag van Islam’. En dan zijn het weer diezelfde media en regeringsleden, die werkelijk jaren aan de gang blijven, om via die Cartoons de “vrijheid van meningsuiting” als boegbeeld van de Europese beschaving te presenteren aan de moslims. (inclusief Palestijnen).
Nov. 2005 maakte Duisenberg de opmerking, dat het in Amsterdam wel bezetting leek, omdat ze door toedoen van de Israëllobby in restaurants geweigerd werd. Dat was zo, en dan mag je toch wel een beetje afreageren he? Nou mooi niet. Ze kreeg toen op de buis een wagonlading antisemitisme-circus van Hans Knoop over zich heen. Typisch Israëllobby. Daar worden de Palestijnen vaak al nauwelijks als mensen gezien, en de critici van Israël ook niet. Al dat soort onmenselijkheid en valsige uitingen krijgen in de media gewoon een kans. De presentatrice deed daar ook niets aan, en protest was er nauwelijks. Elsevier e.a. media melden zoals gebruikelijk meteen ook weer, dat Duisenberg ‘in opspraak’ zou zijn geraakt e.a. flauwe kul.
In 2006 zei ze na de aanblik van het platgebombardeerde Libanon iets onvriendelijks over Joden, uiteraard de Israëli’s bedoelend. De Nieuwe Revue e.a. media gilden daarom weer over antisemitisme. En bij Pauw&Witteman werd daar ook weer over doorgezaagd. Dat was een zeer matig interview, maar op de VARA-site werd duidelijk wat er vooraf gebeurd was. De programmamakers hadden geprobeerd haar in een soort kooi met de Israëllobby op de buis te krijgen. Bij de VARA begrijpen ze allereerst niet, dat zoiets niets oplevert, maar ook niet dat Duisenberg inmiddels feestelijk bedankt voor zo’n setting. Die programmamakers hebben zeker gezien wat er in die jaren daar voor zoal gebeurd was, maar die leren daar niets van. En op de VARA-site stond weer veel geroddel over hoe ‘moeilijk’ Duisenberg vooraf was..
Er is geen enkele vrouw in Nederland, waarvan zo hard- en met zulke discutabele middelen geprobeerd is, om haar de vrijheid van meningsuiting af te nemen. En dat met medewerking van allerlei media en zelfs regeringsleden. Is dat zielig voor haar? Ja, dat is het zeker, maar tegelijk is het ijzersterk. Ik vind het gebeuren vergelijkbaar met vrouwen die rond 1920 voor vrouwenkiesrecht opkwamen. (is ook meningsuiting) Die kregen ook zo’n behandeling. Duisenberg beseft waarschijnlijk niet, hoe sterk de resultaten zijn die ze boekte: ze heeft als geen ander duidelijk weten te maken, wat een onstellende bende het in Nederland is rond die Israëlische kwestie. Toch knap. Ze heeft eigenlijk enkel een lapje vlees omhoog hoeven houden, om de blaffende honden uit vele kennels van dierlijke Nederlandse subculturen tot razernij te krijgen..
4. Resulaten in 2008, en “Vlammen voor de Vrijheid”van meningsuiting?
Anno 2008 hebben we weer Maartje Noorman, die Gretta Duisenberg gaat voorschrijven wát ze wel of niet mag zeggen, en ook nog hóe ze dat dan moet zeggen. Of all people..
En het besef dat het bij de zware inbreuken op de VN-beginselen niet over ‘politiek’ gaat, maar over zware misdaad, en dat politici die zich in hun beleid niet erg houden aan die beginselen, misschien wel een bijdrage aan die misdaad leveren, en dus zeer harde woorden kunnen verwachten, ontbrak haar ook al..
En het gelegenheidsargument, dat het niet kon, omdat er geen weerwoord op gegeven kon worden, werd nog nooit gehanteerd in alle gevallen waarbij de Israëllobby in de media tekeer ging over de Palestijnen, of de Nederlandse critici van Israël. Laat staan, dat Gretta Duisenberg ooit de kans op weerwoord kreeg na al die lasterlijkheid in de Nederlandse media.
En het eindresultaat is dan, dat in een programma over de mensenrechten, de héle Palestijnse misère van tafel gaat. Dat is kennelijk de prijs, als je iets onaardigs over Verhagen wil zeggen.
Ik geloof graag, dat Gretta Duisenberg verbijsterd was over de gang van zaken, en op haar site enkel nog een paar woorden kon uitbrengen:
www.stopdebezetting.com/artikelen/breaking-news-de-vara-censureert-gretta-duisenberg.html
De kwestie Israël is eigenlijk te zwaar voor eenvoudige programmamakers. WO II is allang voorbij, en we leven weer in keurigheidstijdperk. Het lijkt hier weer op de salontafels van de aristocratische dames, waar geen onvertogen woord mocht vallen, terwijl hun mannen buiten de boeren stonden uit te moorden.. We’re too weak. Geef mij maar Al Jazeera.
Tegelijk is bij Pauw&Witteman minister Verhagen te zien met vragen over de mensenrechten. Uiteraard weer geen woord over Israël. Dat onderwerp wordt bij ons als een cocon verpakt, en angstvallig vermeden. Bij P&W werd natuurlijk besproken, hoe belangrijk de westerse mogelijkheden tot invloed waren bij misstanden. Die zijn er wat Israël betreft volop, maar daar wordt onder de bezielende leiding van o.a. Verhagen nauwelijks gebruik van gemaakt.
Aandacht voor wantoestanden is er enkel wanneer het over Verweggistan gaat, en wij kunnen laten zien hoeveel beter onze beschaving is, en hoe blij we met Nederland mogen zijn. Maar er moet geen Nederlandse betrokkenheid bij dergelijke zaken zijn, want dan is het doodstil.
Nogmaals, na WO II, was de hele wereld het er eens over wat staatsterrorisme was. Daar werden de VN-beginselen voor de vrede voor geformuleerd. En het was volkomen duidelijk, dat grootschalige schendingen daarvan het terrein van ‘de politiek’ overstegen, en tot de grootschalige misdaad behoorde. Gretta Duisenberg doet al jaren lang niets anders, dan duidelijk maken hoe groot die schendingen van de VN-beginselen door Israël zijn, en wat de erbarmelijke gevolgen daar van zijn, en wat het Nederlandse aandeel daarbij is. Niets meer.
En in het VARA-programma, en bij de actie “Vlammen voor de vrijheid” wordt dringend opgeroepen om vooral de mensen de steunen, die zo hard strijden voor die mensenrechten.
En waar zie je die Vlammen in de Israëlische kwestie? Niet bij de VARA, maar wel bij de vele mensen in Nederland, die onbetaald en vrijwillig met grote gedrevenheid, en met grote ontsteltenis over het Nederlandse beleid, veel werk van maken van de duidelijkheid over al die schendingen, compleet met het westerse aandeel daarbij. Worden die gesteund? In tegendeel, die moeten hier enorm tegen de stroom oproeien, en krijgen vrijwel geen kans.
Vijf jaar geleden hadden we nog de Zembla-aflevering “Zwijgen over Israël”, waarbij onder andere Van Mierlo melding maakte van een sfeer van chantage rond die kwestie. Ook was er Joris Luyendijk, die in “Het zijn net Mensen”, duidelijk maakte dat er het nodige mis was in de media rond Israël. Wordt daar wat van geleerd door de media? Is er nou meer openheid en evenwichtigheid? Absoluut niet. Terwijl Israël steeds misdadiger werd, wordt het in de media vrijwel doodstil rond de Israëlische kwestie. En nou dit debacle weer.
Een lichtpuntje is Matthijs van Nieuwkerk, die de eer van de VARA redde met een leuk interview met Gretta. Amnesty probeert in dit klimaat begrijpelijkerwijs buiten de controverse te blijven, hoewel het langzaam toch de vraag wordt, of het niet een onsje meer mag zijn?..
Zeg het maar met Fortuyn: in Nederland heerst er wat Israël betreft een achterlijke en bedenkelijke politieke- en mediacultuur, en een achterlijk niveau van meningsvorming.
Wie gaat er verantwoordelijkheid nemen voor de verbetering daarvan?
Bedankt voor de aandacht, ik ga terug naar de nieuwsbrieven van de inmiddels wereldwijde beweging, die wat betreft gezonde analyses, geweten en waarachtigheid, normbesef en daadkracht, nog een stuk frisser is dan de strijd tegen de apartheid destijds. Vanuit alle windstreken en allerlei culturen verschijnen prachtige producten, aan boeken, artikelen, films, docu’s, theaterstukken enz, die samen een prachtige bundeling van goede menselijke waarden en een rijke gemeenschappelijke cultuur laten zien.
Dit gaat vrijwel voorbij aan de Nederlandse media, die Nederland daarmee de mogelijkheid ontnemen om een echte voortrekkersrol in de zaak te spelen. We kunnen dat makkelijk, maar doen dat niet. En al diegenen, die hard werken aan de duidelijkheid over die mensenrechten en die basisbeginselen van de vrede tussen volkeren, die worden hier absoluut niet gesteund.
Vermoedelijk zal het net zo gaan als met de Apartheid. Zodra anderen de klus van de vrede geklaard hebben, staan de Nederlandse politici en media weer voorop om hard te roepen, dat zij daar altijd al groot voorstander van waren.
Misschien moet de VARA maar eens het voortouw nemen, en diverse goede interviews en discussieprogramma’s organiseren met bijvoorbeeld: Max Wieselmann, Robert Soeterik, Wim Lankamp, van Agt, Gretta Duisenberg, Guus Hoelen, Arjan El Fassed, Tariq Shadid, en vele anderen, die een uitstekend verhaal kunnen houden. Er is ook nauwelijks een spannender en interessanter onderwerp dan dit, met een veel grotere betekenis voor normen, waarden, en gemeenschappelijke beschaving, dan de gebruikelijke knullige kwesties.
Met Vriendelijke Groet,
Serge van Erkelens.
