SdB eist het ontslag van NRC redacteur Afshin Ellian
Jan Wijenberg: "Ik wil hier benadrukken, dat de heer Ellian bij Uw lezers de suggestie probeert op te roepen, dat wij, vredesactivisten, anti-joods en dus antisemieten zouden zijn. Deze argumentatie is volstrekt beneden alle peil."
Reageer (1)drs J.J. Wijenberg
persoonlijk
Aan: Mevrouw Birgit Donker
Hoofdredacteur
NRC Handelsblad
Postbus 8987
3009 TH Rotterdam
onderwerp Redactie, ontsla Afshin Ellian
referentie zijn kroniek "Vergeet Gaza", d.d. 08-07-2007
cc. de heer Afshin Ellian (bijgesloten)
's-Gravenhage, 15 juli 2007
Geachte Mevrouw Donker
De heer Afshin Ellian is geen onafhankelijk kritisch denker en zet vredesactivisten, zoals mij en vele anderen, weg in de hoek van antisemieten. Het is onaanvaardbaar dat de NRC aan iemand met een dergelijke mentaliteit ruimte in haar kolommen biedt. Ten behoeve van de handhaving van de integriteit van Uw krant is mijn dringend advies: verwijder Afshin Ellian als Uw vaste medewerker.
In NRC Handelsblad is een kritische dialoog over het karakter en het beleid van het Israëlische regime dringend gewenst.
de aard van het Israëlische regime
Centrale stelling: na de val van Saddam Hoessein is het Israëlische regime het overgebleven, meest misdadige in het Midden-Oosten. Het bewijs daarvoor, gedurende vele decennia opgestapeld, is overdadig aanwezig.
Israël overtreedt dagelijks en op grote schaal vele vormen van toepasbaar internationaal recht, waaronder:
- de Preambule van het Handvest van de Verenigde Naties;
- 39 Veiligheidsraadresoluties;
- het Advies over bestaand internationaal recht aangaande de Muur en verwante aspecten van het Internationaal Gerechtshof van 2004;
- mensenrechtenverdragen en
- die voor de rechten van het kind;
- het humanitaire recht van de Conventies van Geneve, vooral de IVde;
- het oorlogsrecht van 1897 en 1903.
Vanwege de reikwijdte en de omvang van deze schendingen wordt de internationale rechtsorde fundamenteel aangevreten. Dit gedrag noemen we dan ook staatsterrorisme.
Vele organisaties van faam hebben al uitvoerig en goed gedocumenteerd over de misdaden van het Israëlische regime gerapporteerd. Daaronder bevinden zich het Rode Kruis, de Wereldbank, de rapporteur aan de VN-Raad voor de mensenrechten (voormalig rechter van het Internationale Gerechtshof, John Dugard), Amnesty International, Human Rights Watch en recent nog de uit protest afgetreden VN-gezant voor het Midden-Oosten Alvaro de Soto.
Ik breng ook in herinnering dat het studenten - recent in het gezelschap van Minister Verhagen in Israël en op de Westelijke Jordaanoever - was opgevallen, dat de door Palestijnse zegslieden gepresenteerde Israëlische onderdrukkingsmethoden ook werden aangetroffen in het Holocaust Museum. Richard Falk, zich identificerend als 'Amerikaanse jood' en hoogleraar in het internationale recht, schreef d.d. 7 juli 2007 een belangwekkend artikel onder de veelzeggende titel "Slouching toward a Palestinian Holocaust" 1). De geleerde in het internationale recht, Francis A. Boyle, kwalificeert hetgeen Israël in de Palestijnse gebieden doet zonder meer als genocide. 2)
Mocht dit alles nog niet overtuigend genoeg zijn, dan bieden drie bijgesloten documenten ruime onderbouwing voor de decennialange terreur uitgeoefend door de Israëlische Staat, met steun van de 'Westerse wereld', waaronder volmondig Nederland.
Het eerste is de DVD met Mohammed Omer's beeldmateriaal met betrekking tot Gaza. Omer is een 24-jarige Palestijnse journalist, rapporterend aan onder andere internationale netwerken vanuit Gaza. De DVD geeft voldoende onderbouwing om het Israëlische staatsterrorisme te staven. De video's en foto's zijn als zodanig schokkend. Echter, deze dienen vooral als ondersteuning van zijn gesproken teksten. Daarom zeggen sommige foto's wellicht weinig zonder toelichting. Mocht daar behoefte aan bestaan, ben ik altijd bereid deze nadere informatie verschaffen. Het geheel is echter al overtuigend genoeg.
Voorts treft U de DVD 'The Iron Wall' aan. Deze geeft een gruwelijk beeld van de Israëlische misdaden, begaan door kolonisten en leden van de Israel Defence Forces op de Westelijke Jordaanoever.
Tenslotte bied ik U aan een publicatie van - onder andere - de American Educational Trust. De titel is "Remember These Children and countless others ….". Daarin wordt met grote nauwgezetheid voor de periode september 2000 tot maart 2007 de gevallen van moord op kinderen door zowel Israëlische als Palestijnse zijde geregistreerd. Geheel uit vrije wil en op grond van eigen keuze heeft de Staat Israël in die periode 943 kinderen vermoord. Lijdend onder de niet-aflatende onderdrukking, hebben niet-officiële Palestijnse groeperingen uit wanhoop 118 kinderen vermoord. De verhouding is dus ongeveer 9 : 1.
het gevaar van het Israëlische regime voor juiste berichtgeving en voor journalisten
De Redactie van de NRC zou er goed aan doen om in artikelen stil te staan bij het lot van collega-journalisten in de Bezette Gebieden. Dat zou goed zijn vanwege de noodzakelijke gebalanceerde berichtgeving en uit pure solidariteit met Uw collega's.
In die gebieden is sprake van recht-toe-recht-aan moord: moord op journalisten, cameramannen, tolken en chauffeurs. De media zijn natuurlijk het logische doelwit. Onafhankelijke informatie zou grote gaten schieten in het opgeroepen, valse beeld van "Israël, een land in verdrukking'. Onafhankelijke media zijn een bedreiging voor het systeem en moeten worden gesmoord. De studie 'Killing the Messenger' 3) van maart 2007 toont aan, dat het Israëlische regime zeer hoog scoort op de ladder van meest gevaarlijke overheden voor mediapersoneel en als effectieve bestrijder van wereldwijde nieuwsvoorziening.
Het is uiterst gevaarlijk om op de Westoever en in Gaza journalist, cameraman, chauffeur of tolk te zijn, of het nu om een lokale of buitenlandse persoon gaat.
In de periode van 1996 - 2006 werden niet minder dan 12 personen uit allerlei landen en werkzaam voor nieuwsagentschappen gedood in Israël en vooral in de Bezette Gebieden. Vele malen meer werden gewond. Israël bevindt zich daarmee in de rij net onder Indonesië met 13 doden en op hetzelfde niveau als Nepal met 12 vermoorden.
In slechts negen maanden, van 25 juni 2006 tot nu toe, werden niet minder dan 8 journalisten in Palestina vermoord. Ik noem slechts: Mazen Dana, James Miller en - zeer recent vermoord - Imad Ghanam.
In 'Killing the Messenger' staan ook nauwkeurige beschrijvingen over andere manieren waarop door Israël de onafhankelijke nieuwsvoorziening wordt gefrustreerd.
Het is overvloedig duidelijk, dat Israël zich in het geheel niet bekommert om de waarheid. Journalisten kunnen zijn doelstellingen tegenspreken, en doen dat soms ook. Zij kunnen - en worden dus ook daadwerkelijk - vermoord. De namen van de slachtoffers worden door de Israel Defence Forces nooit bekend gemaakt. Er kraait dus vaak geen haan naar. Degenen die de trekker overhalen lopen als vrij man weg.
Hasbara en de heer Afshin Ellian
Elk misdadig bewind heeft, zeker in de moderne tijd, een propagandamachine nodig. Die van het Israëlische regime opereert wereldwijd en heet Hasbara 4), onlangs goed beschreven door Uw correspondent Oscar Garschagen. Onderdeel daarvan is de vier weken durende cursus van het Israëlische Ministerie van Buitenlandse Zaken, The Ambassadors Course 5). Onder de banier "Ben jij het ontbrekende stuk in Israël's Hasbara team?", helpt deze on-line cursus individuen en groepen om een positief beeld van Israël te bevorderen. Het leidt wereldwijd medestanders op in - onder andere - de uitleg en de bevordering van de standpunten en het beleid van het Israëlische regime. Hierin ligt de verklaring dat niet alleen standpunten en beleid uniform worden uitgedragen. De talloze briefschrijvers en andere activisten hebben steeds dezelfde tactiek en steeds dezelfde redeneertrant.
Een belangrijk doel van Hasbara is het voorkomen van kritische discussies over de aard, het beleid en de werkwijze van het Israëlische regime. Het op te roepen beeld is standaard voorgeschreven. Israël is het zielige land dat voortdurend wordt aangevallen en bedreigd door de directe omgeving van moslim-staten; de Islam is een grote bedreiging voor Israël's voortbestaan; Israël is de enige bescherming voor het wereldwijde spook van het 'antisemitisme'; Israël wil niets liever dan vrede met de Palestijnen en de bezetting opgeven; Israël is voor een twee-staten oplossing; Hezbollah, Hamas, Iran willen Israël in zee drijven; de 'muur' is primair gericht tegen terroristische aanslagen; Israël is een democratie, de enige zelfs in het Midden-Oosten, enz. enz.
Vrijwel geen enkele kritische analyse wordt ongemoeid gelaten. Direct komen commentatoren en briefschrijvers in het geweer. De aandacht wordt afgeleid naar 'die vreselijke Palestijnen', 'de arabische dictaturen' en 'het oorlogszuchtige Iran'. Het Israëlisch - Palestijns conflict wordt gebagatelliseerd. Gewezen wordt op - zogenaamd - veel ergere toestanden: Darfur, Tibet, Pakistan, Iran, Irak, enz. Voorts worden opponenten er van beschuldigd anti-Israël te zijn, belachelijk gemaakt, hun logisch gestructureerde argumentatie in het absurde getrokken. Ook worden de belangrijkste woordvoerders desnoods van antisemitisme beschuldigd.
De heer Ellian demonstreert al deze elementen, en dat in slechts één kroniek: vergeet Gaza, kijk naar Darfur, naar het door aids geteisterde Afrika, naar Baghdad, zie het vreselijke handvest van Hamas, de beweging die uit is op de vernietiging van de staat Israël. Gaza als leverancier van jihadisten 'die geen economie hebben'.
Het gebrek aan beoordelingsvermogen van de heer Ellian komt wel heel schrijnend naar voren in zijn samenwerking in een 'duoblog' met de heer Leon de Winter, kroniekschrijver in Elsevier. Ook de heer De Winter voldoet aan alle kenmerken - ook de laag-bij-de-grondse - van een Hasbara-getrouwe (zie zijn kroniek "Dries van Agt" in Elsevier, d.d. 12 mei 2007, blz. 17). De schrijfsels van beide scribenten zijn volledig inwisselbaar.
Trouwens, de strekking en betoogtrant van de heer Ellian's kronieken zijn evenzeer identiek aan die van andere Hasbara-klonen, zoals vertegenwoordigers van het CIDI, zowel als aan de epistels van het legioen van tientallen, misschien wel honderden, CIDI-achtige ingezonden brieven schrijvers.
antisemitisme
Shimon Peres heeft gedecreteerd dat iedereen die kritisch staat tegenover Israël beschouwd moet worden als antisemiet. Daarmee stelt hij meestal volstrekt integere mensen gelijk aan sommige van de grootste misdadigers die de Twintigste Eeuw heeft voortgebracht, de Nazi-misdadigers. Dit is bepaald geen loos gepraat. Mevrouw Gretta Duisenberg is al tweemaal officieel, maar anoniem, beschuldigd van antisemitisme. Beide malen werd de beschuldiging natuurlijk ongegrond verklaard en een politiek gemotiveerd proces voorkomen. Dat neemt niet weg, dat hier gerichte pogingen werden ondernomen om het grondwettelijke recht op vrije meningsuiting van Mevrouw Duisenberg te frustreren.
Op 27 juni jl. werden Mevrouw Farah Karimi en ik nog door de heer Gidi Markuszower van Likoed Nederland van antisemitisme beschuldigd. Na herhaald aandringen door de gespreksleider en even zovele weigeringen om deze beschuldigingen terug te nemen, hebben Mevrouw Karimi en ik de bijeenkomst verlaten.
De nieuwe tactiek van het CIDI en de CIDI-achtigen is nu kennelijk om het woord en de beschuldiging van antisemitisme te vermijden. Daarvoor in de plaats wordt nu gehamerd op de joden en de jodenhaat. De heer Ellian gaat daar in zijn column in referte ook diep op in. Het culmineert in de vraag en zijn antwoord: "Maar waarom houdt de hele wereld zich dan bezig met Gaza? De pijnlijke waarheid luidt: om de joden."
Natuurlijk gaat het niet om 'de joden'. Het gaat om een misdadig, ondemocratisch bewind, dat:
- genocide pleegt op de Palestijnse bevolking;
- het internationale recht met voeten treedt;
- regelmatig verwoestende aanslagen uitvoert op de Libanese samenleving en voornemens is dat weer te doen;
- vanuit de ambitie om de regio militair te domineren een levensgroot gevaar oplevert voor de overige omringende Arabische landen en Iran;
- de wereldvrede bedreigt en dus een aanzienlijk gevaar voor de Europese Unie en, daarbinnen, Nederland vormt.
Ik wil hier benadrukken, dat de heer Ellian bij Uw lezers de suggestie probeert op te roepen, dat wij, vredesactivisten, anti-joods en dus antisemieten zouden zijn. Deze argumentatie is volstrekt beneden alle peil. Het is niet alleen een stoot onder de gordel, het is er ook op gericht ons recht op vrijheid van meningsuiting via opgewekte schuldgevoelens in de Nederlandse samenleving te ondergraven. En bovenal, het is één van de vele tactieken om een open en fundamenteel debat over het Israëlische regiem te verhinderen, tot nu toe met opmerkelijk, zij het enigszins afnemend succes.
Ik stoor mij aan de verwerpelijke intenties van de heer Afshin Ellian. Hier is niet zijn recht op vrijheid van meningsuiting in het geding. Het gaat erom dat de NRC toestaat dat integere vredesactivisten openlijk worden beschuldigd van antisemitisme, één van de grootste misdaden tegen de menselijkheid met grote uitwassen in de vorige eeuw. Ellian is geen zelfstandig, laat staan een origineel denker. Hij is een van de vele papagaaien van de leugenmachine Hasbara. Hij is niet onafhankelijk, maar dient een misdadige vreemde mogendheid.
De heer Afshin Ellian hoort niet thuis op de erelijst van kroniekschrijvers van een Nederlandse kwaliteitskrant. Redactie, neem Uw verantwoordelijkheid en ontsla hem.
Hoogachtend,
Jan J. Wijenberg
oud-ambassadeur
Bestuurslid
Stichting Stop de Bezetting
noten
1) Richard Falk, Albert G. Milbank Emeritus Hoogleraar in het Internationale Recht van Princeton University en Visiting Distinguished Professor in Global International Studies, University of California
2) Francis A. Boyle, Palestine, Palestinians and International Law, blz 159, 2003, Clarity Press, Inc.
3) "Killing the Messenger", rapport van The International News Safety Institute, Brussels, maart 2007, blz. 36, 37, 39, 40, 41, 59, 70 and 71
4) Oscar Garschagen, de Nabije Oosten-correspondent van NRC Handelsblad schreef: "Slachtoffer Israël, Propagandamachine Hasbara moet de wereld van het Israëlische gelijk overtuigen; Van oudsher investeert Israël veel tijd, geld en moeite in het eigen imago. Als ons beleid maar goed wordt uitgelegd, zo redeneert het land, volgt begrip vanzelf" (NRC-Handelsblad, 5-6 Augustus 2006, Zaterdags Bijvoegsel, page 6)
5) www.Israel-mfa.gov.il/MFA/MFAArchive/2000_2009/2003/4/Ambassador-s%20Course
www.jaconcact.org/courses/is-am
